Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 77
यक्षा ऊचुः । रामनाथेंद्रियारातिबाधा नो दुःसहा सदा । तान्विजेतुं सहायस्त्वमस्माकं भव धूर्जटे
yakṣā ūcuḥ | rāmanātheṃdriyārātibādhā no duḥsahā sadā | tānvijetuṃ sahāyastvamasmākaṃ bhava dhūrjaṭe
เหล่ายักษ์กล่าวว่า: “โอ้ พระรามนาถะ ความทรมานจากศัตรูแห่งอินทรีย์นั้นหนักหนาเกินทนแก่พวกเราเสมอ. เพื่อพิชิตสิ่งเหล่านั้น ขอพระองค์ทรงเป็นผู้เกื้อกูลของเราเถิด โอ้ ธูรชฏิ.”
Yakṣas
Tirtha: Rāmanātha at Setu
Type: kshetra
Listener: Rāmanātha addressed as Dhūrjaṭi (Śiva)
Scene: Yakṣas, powerful guardians, kneel before an austere Dhūrjaṭi form of Śiva; around them, personified senses appear as shadowy adversaries; Śiva grants a weapon-like boon—japa-mālā or trident of discernment—to conquer them.
FAQs
Victory over sense-driven impulses requires both effort and the Lord’s assisting grace.
Rāmanātha at Setu (Rāmeśvaram), approached as the divine ally for inner conquest.
No explicit rite; the focus is on indriya-nigraha (sense-control) through prayer to Śiva.