Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 2
श्रीसूत उवाच । वक्ष्यामि राक्षसं क्रूरं तं विप्राः शृणुतादरात् । यथा स राक्षसो जातो मुनीनां शापवैभवात्
śrīsūta uvāca | vakṣyāmi rākṣasaṃ krūraṃ taṃ viprāḥ śṛṇutādarāt | yathā sa rākṣaso jāto munīnāṃ śāpavaibhavāt
ศรีสุตะกล่าวว่า “ดูก่อนท่านวิปรา ข้าจักพรรณนารากษสผู้โหดร้ายนั้น จงฟังด้วยความเคารพ—ว่าเขาเกิดขึ้นได้อย่างไร ด้วยอานุภาพแห่งคำสาปของเหล่ามุนี”
Sūta (Lomaharṣaṇa)
Listener: Ṛṣis
Scene: Sūta raises a hand in assurance, beginning the tale; behind him, a faint visionary tableau of sages pronouncing a curse and a being transforming into a rākṣasa.
FAQs
Actions and offenses against dharma can ripen into severe consequences; even a curse in Purāṇic narrative signifies moral causality and the power of tapas.
No specific tīrtha is named in this verse; it introduces the causal backstory that will unfold within the Setukhaṇḍa sacred geography.
None; it is a narrative preface calling for attentive listening (śravaṇa).