Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 9
तस्य पुण्यफलं वक्तुं शंकरो वेत्ति वा न वा । ब्रह्मकुंडसमुद्भूतं भस्म यो नैव धारयेत्
tasya puṇyaphalaṃ vaktuṃ śaṃkaro vetti vā na vā | brahmakuṃḍasamudbhūtaṃ bhasma yo naiva dhārayet
ผลแห่งบุญนั้น แม้พระศังกรจะพรรณนาได้หมดหรือไม่ก็ตาม—ย่อมประมาณมิได้ แต่ผู้ใดไม่ยอมสวมใส่เถ้าที่บังเกิดจากพรหมกุณฑ์เลย ผู้นั้นย่อมละทิ้งเครื่องชำระอันศักดิ์สิทธิ์นี้
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Brahmakuṇḍa
Type: kund
Scene: Śaṅkara (Śiva) as cosmic teacher gestures toward a radiant pinch of ash above a sacred pool, while pilgrims look on in awe; the ash glows as an uncountable merit-symbol.
FAQs
The merit of certain tirtha-based observances is portrayed as immeasurable, urging reverence rather than skepticism.
Brahmakuṇḍa, whose ash is singled out as uniquely meritorious.
Dhāraṇa—wearing/keeping the Brahmakuṇḍa ash (implied as a recommended observance).