Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 73
तस्य क्षेत्रस्य महिमा मया त्वत्तोऽवधारितः । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि धर्मारण्यदिदृक्षया
tasya kṣetrasya mahimā mayā tvatto'vadhāritaḥ | svasti te'stu gamiṣyāmi dharmāraṇyadidṛkṣayā
ข้าพเจ้าได้ทราบมหิมาแห่งเขตศักดิ์สิทธิ์นั้นจากท่านแล้ว ขอความสวัสดิมงคลจงมีแก่ท่าน; บัดนี้ข้าพเจ้าจะออกเดินทาง ด้วยปรารถนาจะได้เห็นธรรมารัณยะ
Unspecified in snippet (contextual speaker within Vyāsa–Pāṇḍava dialogue of the adhyāya)
Tirtha: धर्मारण्य
Type: kshetra
Scene: एक श्रोता/यात्री हाथ जोड़कर वक्ता को प्रणाम करता है, ‘स्वस्ति’ कहकर विदा लेता है; पृष्ठभूमि में वन-क्षेत्र की ओर जाने वाला पथ, तीर्थ-यात्रा का संकेत।
FAQs
True faith culminates in darśana—after hearing a tīrtha’s glory, one seeks to personally witness and honor the sacred place.
Dharmāraṇya, praised as a powerful kṣetra whose greatness inspires pilgrimage.
No specific rite is prescribed here; the verse emphasizes pilgrimage intent (didṛkṣā) after hearing the māhātmya.