Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 16
सूत उवाच । सत्यवाक्येन च तदा तोषितो रविनंदनः । उवाचैनां महाभाग्यो वरदोहं प्रयच्छ मे
sūta uvāca | satyavākyena ca tadā toṣito ravinaṃdanaḥ | uvācaināṃ mahābhāgyo varadohaṃ prayaccha me
สูตกล่าวว่า: ครั้นนั้นด้วยถ้อยคำสัตย์จริงของนาง รวินันทนะคือยมะก็พอพระทัย แล้วผู้มีบุญยิ่งนั้นกล่าวแก่นางว่า: “เราคือผู้ประทานพร จงขอพรจากเราเถิด”
Sūta
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: Sūta narrates: Yama, pleased by Varddhanī’s truthful speech, turns benevolent and offers a boon; the mood shifts from tension to grace.
FAQs
Truthful speech (satyavākya) is portrayed as spiritually potent, capable of winning divine pleasure and blessings.
No specific tirtha is named in this verse; it functions as narrative transition within the Dharmāraṇya account.
No formal ritual is given; the implied dharmic practice is satya (truthfulness).