Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 40
तथेत्युक्त्वाथ ते विप्रा ब्रह्मयज्ञं प्रचक्रिरे । ब्रह्मघोषेण महता तद्वनं बधिरं कृतम्
tathetyuktvātha te viprā brahmayajñaṃ pracakrire | brahmaghoṣeṇa mahatā tadvanaṃ badhiraṃ kṛtam
ครั้นกล่าวว่า “เป็นเช่นนั้นเถิด” แล้ว พราหมณ์ทั้งหลายจึงเริ่มประกอบพรหมยัญญะ ด้วยพรหมโฆษอันยิ่งใหญ่ คือเสียงสาธยายพระเวทกึกก้อง ทำให้ป่านั้นประหนึ่งถูกทำให้หูหนวกด้วยเสียงศักดิ์สิทธิ์
Narrator (contextual; later explicitly Vyāsa)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A circle of brāhmaṇas seated in a forest clearing, performing brahma-yajña; their raised hands and open palms mark svara; the entire woodland seems to vibrate with Vedic resonance, birds pausing mid-flight.
FAQs
Vedic recitation itself is portrayed as yajña—sacred sound purifies the environment and establishes dharma.
Dharmāraṇya is the praised sacred forest setting (sthāna-māhātmya context of the Dharmāraṇyakhaṇḍa).
Brahma-yajña—devotional Vedic study/chanting as a daily sacrificial duty.