Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 28
अणुमात्रप्रमाणेन प्रत्यहं समवर्द्धत । ततस्ते मनुजा देवा भीतास्तं शरणं ययुः
aṇumātrapramāṇena pratyahaṃ samavarddhata | tataste manujā devā bhītāstaṃ śaraṇaṃ yayuḥ
ลึงคะนั้นเจริญเพิ่มขึ้นทุกวัน เพียงเท่าประมาณอนูหนึ่ง แล้วมนุษย์และเทวะทั้งหลายต่างหวาดหวั่น จึงพากันไปถึงพระองค์เพื่อขอพึ่งพระบารมี
Sūta (continuing narration)
Tirtha: Govatsa-liṅga / deva-pratiṣṭhita liṅga in Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: The liṅga subtly enlarges day after day—an uncanny, measured growth—until fear spreads; devas and humans gather, anxious yet reverent, moving toward the liṅga in collective surrender.
FAQs
Sacred power, once established, can become overwhelming; the proper response is śaraṇāgati—seeking refuge in the divine.
Dharmāraṇya’s Liṅga is depicted as miraculously potent, reinforcing the site’s exceptional mahātmya.
No explicit rite is prescribed; the verse highlights a miracle and the dharmic act of seeking refuge (śaraṇa-gamana).