अष्टादशसहस्राणि पुण्यकार्येषु निर्मिताः । षट्त्रिंशत्तु सहस्राणि भृत्यास्ते वणिजो भुवि
aṣṭādaśasahasrāṇi puṇyakāryeṣu nirmitāḥ | ṣaṭtriṃśattu sahasrāṇi bhṛtyāste vaṇijo bhuvi
มีผู้ถูกสถาปนาไว้เพื่อกิจแห่งบุญกุศลถึงหนึ่งหมื่นแปดพัน และบนแผ่นดินมีผู้รับใช้สามหมื่นหกพัน—คือเหล่าพ่อค้าที่คอยอุปถัมภ์เศรษฐกิจอันศักดิ์สิทธิ์ของสถานนั้น
Narrator/teacher voice (contextual speaker not explicit in this verse; within Dharmāraṇya Māhātmya narration)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A bustling yet serene sacred forest-settlement: groups performing charity kitchens, maintaining paths, tending lamps; merchants respectfully supplying pilgrims; attendants guiding visitors—everything orderly and dhārmic.
A great tīrtha sustains organized, large-scale meritorious activity and a supporting social order that enables dharma to flourish.
Dharmāraṇya, depicted as hosting extensive puṇya-works and a large resident/supporting population.
No single ritual; the verse indicates institutionalized ‘puṇyakārya’ (meritorious works), implying charity and service.