Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 18
पिंडदानादिकं सर्वमक्षयं चैव जायते । भूमौ क्षिप्तांजलीन्दिव्यान्धूपदीपादिकं सदा
piṃḍadānādikaṃ sarvamakṣayaṃ caiva jāyate | bhūmau kṣiptāṃjalīndivyāndhūpadīpādikaṃ sadā
การทำปิณฑทานเป็นต้นทั้งปวง ย่อมบังเกิดผลเป็นอักษยะ คือไม่สิ้นสูญ แม้การโปรยอัญชลีอันเป็นทิพย์ลงสู่พื้นดิน พร้อมธูป ประทีป และเครื่องบูชาอื่น ๆ ก็ย่อมให้ผลเสมอไป
Narrator (Purāṇic narrator within Dharmāraṇyakhaṇḍa context; exact speaker not explicit in the snippet)
Tirtha: Chatrajā-saras / Chatrajā-tīrtha
Type: kund
Scene: On the lakebank, devotees perform piṇḍadāna; lamps flicker in rows, incense curls upward; a handful of offerings is placed reverently on the earth; the atmosphere suggests ‘akṣaya’—enduring light and blessing.
FAQs
At a powerful tīrtha, even simple offerings yield inexhaustible merit when done with faith and dharma.
The Dharmāraṇya sacred zone and its associated tīrtha where piṇḍa and worship-offerings become akṣaya.
Piṇḍadāna and worship with dhūpa (incense) and dīpa (lamp), including offering handfuls of oblations.