Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 46
क्षणं ध्यात्वा स्वमात्मानं धिषणेन ख्यापितो हरिः । तत्र सर्वे गता देवा यत्र देवो जगत्पतिः
kṣaṇaṃ dhyātvā svamātmānaṃ dhiṣaṇena khyāpito hariḥ | tatra sarve gatā devā yatra devo jagatpatiḥ
ครั้นทรงเพ่งพินิจอาตมันภายในของพระองค์ชั่วขณะ หริก็ทรงเป็นที่ประจักษ์ด้วยธิษณา (ญาณหยั่งรู้) แล้วเทพทั้งปวงจึงไปยังสถานที่ซึ่งพระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงเป็นนายแห่งโลกทั้งหลายประทับอยู่
Bṛhaspati (continuing from previous verse, as immediate narrative speaker)
Type: kshetra
Scene: Hari seated in yogic posture, eyes half-closed; a beam of subtle light (dhiṣaṇā) reveals his presence to the devas, who then move as a unified procession toward him.
FAQs
Inner contemplation and clear insight (dhiṣaṇā) lead to revelation of the Divine and the right direction for seeking.
No named tīrtha appears; ‘that place’ is indicated narratively without geographic identification.
Meditative recollection (dhyāna) is implied, but no step-by-step practice is detailed.