आदिस्थानं कुरुश्रेष्ठ देवैरपि सुदुर्लभम् । रविकुण्डे नरः स्नात्वा श्रद्धायुक्तो जितेंद्रियः
ādisthānaṃ kuruśreṣṭha devairapi sudurlabham | ravikuṇḍe naraḥ snātvā śraddhāyukto jiteṃdriyaḥ
โอ กุรุผู้ประเสริฐ สถานศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิมนี้ แม้เหล่าเทวะก็ยากจะได้มา ผู้ใดอาบสนาน ณ รวิกุณฑะด้วยศรัทธา สำรวมอินทรีย์—
Narrator of the Dharmāraṇya-māhātmya (addressing a Kuru king)
Tirtha: Ravikuṇḍa
Type: kund
Listener: Kuruśreṣṭha (best of the Kurus)
Scene: A secluded forest tīrtha: a radiant sun-tinted kuṇḍa, sages and pilgrims entering the water with folded hands; the atmosphere suggests an ancient, ‘first’ sanctum guarded by unseen devas.
Tīrtha merit is intensified by inner discipline—faith (śraddhā) and sense-control (jitendriyatā).
Ravikuṇḍa is praised as an ‘ādi-sthāna’—a primordial sacred locus, rare even for devas.
Snāna (bathing) at Ravikuṇḍa, undertaken with śraddhā and self-restraint.