Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 16
रोगैर्निपीड्यते नित्यं न क्वचित्सुखमाप्नुयुः । तथेति च ततो देवाः शक्राद्याः सुरसत्तमाः
rogairnipīḍyate nityaṃ na kvacitsukhamāpnuyuḥ | tatheti ca tato devāḥ śakrādyāḥ surasattamāḥ
เขาย่อมถูกรุมเร้าด้วยโรคภัยอยู่เนืองนิตย์ และไม่พบสุข ณ ที่ใดเลย ครั้นแล้วเหล่าเทวะผู้ประเสริฐ—พระศักระ (อินทรา) และหมู่เทวะอื่น—กล่าวว่า “ตถาสตุ จงเป็นดังนั้นเถิด”
Devāḥ (Śakra/Indra and others)
Scene: Indra and the devas pronounce the final assent—‘tathā’—as if sealing a decree; the consequence is shown as a shadow of illness over the transgressor.
FAQs
Disregarding dharmic procedure brings tangible suffering; divine order is portrayed as morally causal.
Dharmāraṇya provides the sacred context; the verse stresses consequence rather than site-glorification.
No new rite is prescribed; the verse concludes the warning with consequences and divine assent.