Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 6
कथयस्व कथां सूत पुण्यां पापनिषूदिनीम् । श्रुत्वा यां याति विलयं पापं जन्मशतोद्भवम्
kathayasva kathāṃ sūta puṇyāṃ pāpaniṣūdinīm | śrutvā yāṃ yāti vilayaṃ pāpaṃ janmaśatodbhavam
“ข้าแต่สูตะ โปรดเล่ากถาศักดิ์สิทธิ์อันเป็นบุญและเป็นผู้ทำลายบาปนั้นเถิด เพราะเมื่อได้สดับแล้ว บาปที่สั่งสมมาจากร้อยชาติย่อมสลายสิ้น”
Ṛṣis (Śaunaka and others)
Listener: Sūta
Scene: Sages earnestly request the Sūta to narrate; the air feels charged with sanctity—hands folded, eyes intent—suggesting the promised dissolution of sins through hearing.
FAQs
Hearing sacred Purāṇic narration with faith is portrayed as a powerful purifier that destroys long-accumulated sin.
No single tīrtha is named here; the merit is tied to śravaṇa (hearing) within the Naimiṣāraṇya assembly.
The implied prescription is kathā-śravaṇa—listening to a holy narrative as a purificatory dharmic act.