Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 26
चंद्रमाः सह् नक्षत्रैरादित्यश्च गभस्तिमान् । वायवस्तंतवश्चैव संकल्पः प्राण एव च
caṃdramāḥ sah nakṣatrairādityaśca gabhastimān | vāyavastaṃtavaścaiva saṃkalpaḥ prāṇa eva ca
ที่นั้นมีพระจันทร์พร้อมหมู่นักษัตร และพระอาทิตย์อาทิตยะผู้เปล่งรัศมี มีลมทั้งหลายและเส้นใยแห่งระเบียบจักรวาลด้วย—พร้อมทั้งสังกัลปะ (เจตจำนง) และปราณ ลมหายใจแห่งชีวิต
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced from Purāṇic frame; exact speaker not in snippet)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A ritual-forest transformed into a cosmic mandala: the Sun and Moon with star-clusters hover above; winds personified as flowing scarves; subtle ‘threads’ of order appear as luminous filaments; a calm yogin’s breath visualized as a golden current linking sky and altar.
FAQs
The sacred assembly mirrors the cosmos—celestial bodies, breath, and resolve—teaching that dharma aligns inner intention with universal order.
Dharmāraṇya is the implied sacred setting; the verse is primarily cosmological.
None directly; prāṇa and saṅkalpa are invoked as spiritual principles rather than ritual instructions.