Adhyaya 74

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । रेवाया उत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् । सर्वपापहरं मर्त्ये नाम्ना वै गौतमेश्वरम्

ศรีมารกัณฑยะกล่าวว่า: ณ ฝั่งเหนือแห่งแม่น้ำเรวา มีทิรถะอันงดงามยิ่ง เป็นที่รู้จักในโลกมนุษย์นามว่า “โคตเมศวร” ผู้ขจัดบาปทั้งปวง

Verse 2

स्थापितं गौतमेनैव लोकानां हितकाम्यया । स्वर्गसोपानरूपं तु तीर्थं पुंसां युधिष्ठिर

ทิรถะนั้นพระโคตมะได้สถาปนาไว้เองด้วยปรารถนาเกื้อกูลแก่โลกทั้งหลาย; โอยุธิษฐิระ ทิรถะนี้เป็นดุจบันไดสู่สวรรค์สำหรับมนุษย์

Verse 3

तत्र गच्छ परं भक्त्या यत्र देवो जगद्गुरुः । पातकस्य विनाशार्थं स्वर्गवासप्रदस्तथा

จงไปยังที่นั้นด้วยภักติอันยิ่ง ที่ซึ่งพระผู้เป็นเจ้า—ครูแห่งโลก—ทรงได้รับการบูชา; เพื่อทำลายบาป และยังประทานการพำนักในสวรรค์ด้วย

Verse 4

सौभाग्यवर्द्धनं तीर्थं जयदं दुःखनाशनम् । पिण्डदानेन चैकेन कुलानामुद्धरेत्त्रयम्

ทิรถะนี้เพิ่มพูนสิริมงคล ประทานชัยชนะ และทำลายความทุกข์; และด้วยการถวายปิณฑะเพียงครั้งเดียว ย่อมเกื้อกูลยกขึ้นได้ถึงสามชั่วคนแห่งตระกูล

Verse 5

यत्किंचिद्दीयते भक्त्या स्वल्पं वा यदि वा बहु । तत्सर्वं शतसाहस्रमाज्ञया गौतमस्य हि

สิ่งใดก็ตามที่ถวายด้วยภักติ—น้อยหรือมาก—ทั้งหมดนั้น ด้วยบัญชาของพระโคตมะ ย่อมทวีคูณถึงแสนเท่า

Verse 6

तीर्थानां परमं तीर्थं स्वयं रुद्रेण भाषितम्

ในบรรดาตีรถะทั้งหลาย นี่คือ ตีรถะอันสูงสุด—ซึ่งพระรุทระทรงประกาศด้วยพระองค์เอง

Verse 74

। अध्याय

อัธยายะ — หัวข้อบท (บทที่)