Adhyaya 101

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । उत्तरे नर्मदाकूले यज्ञवाटस्य मध्यतः

ศรีมารกัณฑेयกล่าวว่า: ต่อจากนั้น โอ้ราชันผู้ประเสริฐ พึงไปยังตีรถะอันงดงามยิ่ง—ณ ฝั่งเหนือแห่งแม่น้ำนรมทา กลางยัชญวาฏะโดยแท้จริง

Verse 2

संकर्षणमिति ख्यातं पृथिव्यां पापनाशनम् । तपश्चीर्णं पुरा राजन्बलभद्रेण तत्र वै

โอ้พระราชา สถานศักดิ์สิทธิ์นั้นเลื่องลือบนแผ่นดินว่า “สังกรษณะ” ผู้ทำลายบาป ทั้งในกาลก่อน พระพลภัทรได้บำเพ็ญตบะ ณ ที่นั้นโดยแท้

Verse 3

गीर्वाणा अपि तत्रैव संनिधौ नृपनन्दन । उमया सहितः शम्भुः स्थितस्तत्रैव केशवः

โอ้โอรสแห่งกษัตริย์ แม้เหล่าเทวะก็พำนักอยู่ ณ ที่นั้นโดยใกล้ชิด ที่นั่น ศัมภูสถิตพร้อมด้วยอุมา และเกศวะก็ดำรงอยู่ ณ ที่นั้นเช่นกัน

Verse 4

बलभद्रेण राजेन्द्र प्राणिनामुपकारतः । स्थापितः परया भक्त्या शङ्करः पापनाशनः

โอ้ราชันผู้เป็นใหญ่ เพื่อเกื้อกูลแก่สรรพชีวิต พระพลภัทรได้สถาปนาพระศังกร ณ ที่นั้นด้วยภักติอันยิ่ง—พระศังกรผู้ทำลายบาป

Verse 5

यस्तत्र स्नाति वै भक्त्या जितक्रोधो जितेन्द्रियः । एकादश्यां सिते पक्षे मधुना स्नापयेच्छिवम्

ผู้ใดอาบน้ำ ณ ที่นั้นด้วยศรัทธาภักดี ชนะความโกรธและสำรวมอินทรีย์แล้ว พึงในวันเอกาทศีแห่งปักษ์สว่าง ถวายน้ำผึ้งสรงพระศิวะเป็นอภิเษก

Verse 6

श्राद्धं तत्रैव यो भक्त्या पित्ःणामथ दापयेत् । स याति परमं स्थानं बलभद्रवचो यथा

ผู้ใดจัดให้มีพิธีศราทธ์ ณ ที่นั้นด้วยศรัทธาภักดีเพื่อบรรพชน (ปิตฤ) ผู้นั้นย่อมถึงสถานอันสูงสุด ตามวาจาของพระพลภัทร

Verse 101

। अध्याय

อัธยายะ — เครื่องหมายบท/ตอน