Shloka 6
भैरवोत्पत्तिः ब्रह्मदर्पनिग्रहश्च
Origin of Bhairava and the Subduing of Brahmā’s Pride
तावद्विधिं तात दिदृक्षुरच्युतः कृपालुरस्मत्पतिपादपल्लवम् । निषिच्य बाष्पैरवदत्कृतांजलिर्यथा शिशुः स्वं पितरं कलाक्षरम्
tāvadvidhiṃ tāta didṛkṣuracyutaḥ kṛpālurasmatpatipādapallavam | niṣicya bāṣpairavadatkṛtāṃjaliryathā śiśuḥ svaṃ pitaraṃ kalākṣaram
จากนั้นพระอച्युต (พระวิษณุ) ผู้ทรงเมตตาและปรารถนาจะเห็นข้อบัญญัตินั้น ได้ทรงหลั่งน้ำตาอาบพระบาทดอกบัวอันอ่อนนุ่มของพระเจ้าของเรา (พระศิวะ) ทรงประนมมือและตรัสเหมือนเด็กที่พูดกับบิดาด้วยถ้อยคำที่ตะกุกตะกัก
Suta Goswami (narrating to the sages at Naimisharanya)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
Type: stotra
Role: liberating
FAQs
It highlights bhakti marked by humility: even Viṣṇu approaches Śiva as the supreme Pati, weeping in reverence—showing that grace arises from surrender, not status.
By focusing on Śiva’s lotus-feet and personal presence, the verse supports Saguna devotion—approaching Śiva in a form that receives love, prayer, and ritual homage (as in Liṅga worship).
Practice añjali (folded-hands prayer) with tearful, heartfelt japa—especially of the Pañcākṣarī “Om Namaḥ Śivāya”—and cultivate childlike dependence on Śiva’s grace.