Shiva Purana — Vayaviya Samhita, Shloka 21
मनु-शतरूपा-प्रसूतिः तथा दक्षकन्याविवाहाः
Manu–Śatarūpā, Prasūti, and the Marriages of Dakṣa’s Daughters
देवौ धातृविधातारौ मन्वंतरविधारिणौ । तयोर्वै पुत्रपौत्राद्याश्शतशो ऽथ सहस्रशः । स्वायंभुवे ऽंतरे नीताः सर्वे ते भार्गवा मताः । मरीचेरपि संभूतिः पौर्णमासमसूयत
devau dhātṛvidhātārau manvaṃtaravidhāriṇau | tayorvai putrapautrādyāśśataśo 'tha sahasraśaḥ | svāyaṃbhuve 'ṃtare nītāḥ sarve te bhārgavā matāḥ | marīcerapi saṃbhūtiḥ paurṇamāsamasūyata
มีพลังทิพย์สองประการคือ ธาตฤ และ วิธาตฤ ผู้ทรงค้ำจุนและกำกับมันวันตระทั้งหลาย จากท่านทั้งสองได้บังเกิดบุตร หลาน และเชื้อสายต่อไปเป็นร้อยเป็นพัน ในมันววันตระสวายัมภูวะ ทั้งหมดนับว่าอยู่ในสายภารควะ อีกทั้งจากมรีจิก็มีเชื้อสายเกิดขึ้น; เปารฺณมาสีได้ให้กำเนิด.
Suta Goswami
Tattva Level: pasha
Cosmic Event: Manvantara-regulation (Svāyambhuva Manvantara) as a cyclical cosmic administration of time.
FAQs
It frames cosmic history as an ordered unfolding—Manvantaras are upheld by divine ordinance—supporting the Shaiva view that the universe operates under higher governance, ultimately pointing the seeker toward Pati (Shiva) as the supreme ground beyond cyclical time.
By describing the regulated cycles of creation and lineage, it provides the cosmological context in which Saguna Shiva is worshipped as the Lord who oversees dharma and cosmic order; the Linga stands as the timeless sign of that supreme governance beyond genealogies.
No specific rite is prescribed in this verse; the practical takeaway is contemplative—meditate on the impermanence of cycles (Manvantaras and lineages) and steady the mind in Shiva through japa of the Panchakshara, “Om Namaḥ Śivāya.”