Shloka 22
Śumbha–Niśumbha’s Mobilization After Devī’s Victories
Battle Muster and Omens
तुरंगसादी तुरगाधिरोहिणं गजस्थितानभ्यपतन्गजारुहः । रथी रथेशं खलु पत्तिरङ्घ्रिगान्समप्रतिद्वन्द्विकलिर्महानभूत्
turaṃgasādī turagādhirohiṇaṃ gajasthitānabhyapatangajāruhaḥ | rathī ratheśaṃ khalu pattiraṅghrigānsamapratidvandvikalirmahānabhūt
คนขี่ม้าพุ่งเข้าหาคนขี่ม้า ผู้ขี่ช้างเข้าจู่โจมผู้ที่อยู่บนหลังช้าง นักรบบนรถศึกเข้าต่อสู้กับนักรบบนรถศึก และทหารราบเผชิญหน้ากับทหารราบ จึงเกิดการปะทะกันอย่างยิ่งใหญ่ระหว่างคู่ต่อสู้ที่ทัดเทียมกัน
Suta Goswami (narrating to the sages at Naimisharanya)
Tattva Level: pasha
FAQs
It depicts worldly life as a field of dualities—counterpart against counterpart—illustrating how rivalry (kali/strife) arises when consciousness is bound by pasha (bondage). Shaiva Siddhanta points beyond such oppositions toward refuge in Pati (Shiva), the transcendent Lord.
Though the verse is a saguna narrative of battle formations, its implication is that all outer conflicts are transient. Linga-worship centers the devotee in Shiva as the stable reality, helping one transcend identification with victory/defeat and return to dharmic equilibrium.
A practical takeaway is japa of the Panchakshara—“Om Namaḥ Śivāya”—to calm the inner ‘battle’ of opposing impulses, along with mindful detachment (vairagya) while performing one’s duty.