नन्दिकेश्वरावताराभिषेकविवाहवर्णनम्
Nandikeśvara: Incarnation, Consecration, and Marriage—Description
पठेद्वा पाठयेद्वापि श्रद्धावान्भक्तिसंयुतः । इह सर्व्वसुखम्भुक्त्वा परत्र लभते गतिम्
paṭhedvā pāṭhayedvāpi śraddhāvānbhaktisaṃyutaḥ | iha sarvvasukhambhuktvā paratra labhate gatim
ผู้ใดสวดเองหรือให้ผู้อื่นสวด ด้วยศรัทธาและภักติ ผู้นั้นย่อมเสวยสุขทั้งปวงในโลกนี้ และในปรโลกย่อมได้ถึงหนทางสูงสุด คือโมกษะด้วยพระกรุณาแห่งพระศิวะ.
Suta Goswami
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Sadāśiva
Significance: Frames bhakti-yukta śravaṇa/pāṭha as yielding iha-sukha and paratra-gati; in Siddhānta terms, worldly well-being is incidental, while mokṣa is via Śiva’s anugraha overcoming pāśa.
Type: stotra
Role: liberating
The verse declares the fruit of śraddhā (faith) and bhakti (devotion) in Śiva-kathā: it grants worldly well-being while ultimately leading the devotee to gati—Śiva’s liberating refuge (mokṣa).
Recitation or hearing of Śiva’s glories supports Saguna-upāsanā—devotion to Śiva with attributes, commonly centered on the Śiva-liṅga—by strengthening faith and sustained remembrance, which culminates in Śiva’s grace-bestowed liberation.
Regular pāṭha (recitation) or śravaṇa (listening) with devotion—ideally alongside simple Śiva-upacāras such as japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya), offering of bilva leaves, and maintaining purity and faith.