Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 11
शिवतेजसः समुद्रे बालरूपप्रादुर्भावः (Śiva’s Tejas Manifesting as a Child in the Ocean)
देवा ऊचुः । लोकाधीश सुराधीश भयन्नस्समुपस्थितम् । तन्नाशय महायोगिञ्जातोयं ह्यद्भुतो रवः
devā ūcuḥ | lokādhīśa surādhīśa bhayannassamupasthitam | tannāśaya mahāyogiñjātoyaṃ hyadbhuto ravaḥ
เหล่าเทพกล่าวว่า “ข้าแต่ผู้เป็นเจ้าแห่งโลก ผู้เป็นเจ้าแห่งเทพทั้งหลาย ความหวาดกลัวได้มาถึงเราและยืนอยู่เบื้องหน้า ข้าแต่มหาฤๅษีโยคี โปรดขจัดมันเสีย—เสียงคำรามอัศจรรย์นี้ได้บังเกิดขึ้นจริง”
The Devas (celestial gods)
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Dakṣiṇāmūrti
Type: stotra
FAQs
It portrays the Devas taking śaraṇāgati (refuge) in Shiva as Lokādhiśa and Mahāyogin, showing that fear and ominous disturbances are pacified by turning to the supreme Lord who governs and harmonizes all forces.
The Devas address Shiva in personal, Saguna terms—Lord of worlds and gods—mirroring how devotees approach the Śiva-liṅga as the accessible form of the transcendent Pati who removes भय (fear) and restores cosmic order.
A practical takeaway is protective japa and surrender—reciting the Pañcākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) with steady breath, optionally with vibhūti (Tripuṇḍra) and rudrākṣa, praying for fearlessness and inner steadiness.