Shloka 7
देवस्तुतिः—शिवस्य परब्रह्मत्वं, मायाशक्तिः, कर्मफलप्रदातृत्वं च
Devas’ Hymn: Śiva as Parabrahman, Māyā-Śakti, and Giver of Karmic Fruits
कर्तुस्त्वं मंगलानां हि स्वपरं तु मुखे विभो । अमंगलानां च हितं मिश्रं वाथ विपर्ययम्
kartustvaṃ maṃgalānāṃ hi svaparaṃ tu mukhe vibho | amaṃgalānāṃ ca hitaṃ miśraṃ vātha viparyayam
ข้าแต่พระวิภุ พระองค์ทรงเป็นผู้บันดาลผลอันเป็นมงคลแท้จริง ทั้งฝ่ายตนและฝ่ายตรงข้าม—ล้วนอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ แม้ในคราวอัปมงคล พระองค์ก็ทรงยังประโยชน์ให้บังเกิด—จะเป็นแบบปนความลำบาก หรือทรงพลิกผันกระแสเหตุการณ์ก็ตาม
Satī (addressing Lord Śiva)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
Type: stotra
Shakti Form: Satī
Role: teaching
FAQs
The verse affirms Śiva as Pati—the supreme Lord whose grace can transform outcomes: even what appears inauspicious can be redirected toward the devotee’s true welfare and liberation.
Linga/Saguna worship trains surrender to Śiva’s governance of events; the devotee seeks mangala not merely as worldly success but as Śiva’s right ordering of life toward dharma and mokṣa.
A practical takeaway is japa of the Pañcākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) with intentional surrender, coupled with simple Śiva-upacāra (water offering) to seek Śiva’s mangala and inner steadiness amid reversals.