Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 26
दक्षयज्ञे सत्या अपमानबोधः — Satī Encounters Disrespect at Dakṣa’s Sacrifice
सर्वे वेदाश्च संभूताः सांगाश्शास्त्राणि वाग्यतः । योसौ वेदांतगश्शम्भुः कैश्चिज्ज्ञातुं न पार्यते
sarve vedāśca saṃbhūtāḥ sāṃgāśśāstrāṇi vāgyataḥ | yosau vedāṃtagaśśambhuḥ kaiścijjñātuṃ na pāryate
จากพระองค์เอง เวททั้งปวงได้บังเกิดพร้อมอังคะทั้งหลาย และคัมภีร์ศาสตราที่เกิดจากวาจาศักดิ์สิทธิ์ก็เช่นกัน แต่ถึงกระนั้น พระศัมภูผู้เป็นที่สุดและเป้าหมายแห่งเวทานตะ ย่อมมิอาจถูกรู้แจ้งโดยสมบูรณ์โดยผู้รู้บางพวกที่มีญาณจำกัด
Suta Goswami
Tattva Level: pati
Shiva Form: Sadāśiva
FAQs
It declares Śiva as the source of revelation (Vedas and śāstras) and also as the final purport of Vedānta—yet ultimately transcendent, so He is realized not merely by scholarship but by grace, purity, and devotion.
Since the supreme Śambhu is beyond complete conceptual knowing, the Purāṇa supports approaching Him through accessible forms—especially Liṅga worship—where Saguna worship becomes a doorway to realizing the Nirguṇa, transcendent Śiva.
The takeaway is to complement scriptural study with Shaiva sādhanā—japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) and reverent Liṅga-pūjā—so knowledge matures into direct spiritual realization.