Shloka 15
विष्णोर्दर्शनं स्तुतिश्च
Viṣṇu’s Manifestation and Brahmā’s Hymn
ब्रह्मोवाच । देवदेव रमानाथ मद्वार्तां शृणु मानद । श्रुत्वा च करुणां कृत्वा हर दुःखं कमावह
brahmovāca | devadeva ramānātha madvārtāṃ śṛṇu mānada | śrutvā ca karuṇāṃ kṛtvā hara duḥkhaṃ kamāvaha
พระพรหมตรัสว่า “ข้าแต่เทพเหนือเทพ ข้าแต่พระนาถแห่งพระรมา (ลักษมี) ผู้ประทานเกียรติ โปรดสดับถ้อยคำของข้า ครั้นสดับแล้วขอทรงเมตตาเถิด พระหระ โปรดขจัดความทุกข์และบันดาลสิ่งที่ปรารถนาให้สำเร็จ”
Brahma
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
Type: stotra
FAQs
It portrays the Shaiva Siddhanta emphasis on Śiva as Pati—the compassionate Lord who, when approached with humility, removes duḥkha (bondage-born sorrow) and grants auspicious fulfillment through grace (anugraha).
The prayer addresses Śiva personally as Hara, highlighting Saguna worship—devotees petition the manifest Lord for mercy and relief; in Linga worship the same attitude is expressed through offering, prayer, and surrender to Shiva’s presence.
A simple takeaway is devotional supplication (prārthanā) with compassion-seeking: recite the Pañcākṣarī “Om Namaḥ Śivāya,” and mentally request Hara to remove duḥkha while cultivating humility and reverence.