Shloka 48
देवगुरुप्रेषणम्
Himālaya Mission of the Gods’ Preceptor / The Gods Send Their Guru
इयं ते बुद्धिरचल न हि मंगलदा खलु । विबोध ज्ञानिनां श्रेष्ठ नारायणकुलोद्भव
iyaṃ te buddhiracala na hi maṃgaladā khalu | vibodha jñānināṃ śreṣṭha nārāyaṇakulodbhava
โอ้ผู้มั่นคง ความเข้าใจของท่านนี้แท้จริงมิใช่สิ่งเป็นมงคล จงตื่นขึ้นสู่การพิจารณาอันถูกต้องเถิด โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่นักปราชญ์ ผู้บังเกิดในวงศ์แห่งนารายณะ
Parvati (addressing a devotee/sage of the Nārāyaṇa lineage within the narrative frame of Rudrasaṃhitā, Pārvatīkhaṇḍa)
Tattva Level: pashu
Shakti Form: Pārvatī
Role: teaching
FAQs
The verse teaches that even a “steady” intellect can be spiritually inauspicious if it is fixed in wrong understanding; true auspiciousness arises from awakening to right discernment aligned with Shiva-tattva.
Linga/Saguna worship is meant to purify buddhi and turn it toward the highest good; this verse functions as a corrective—urging the seeker to abandon misguided notions and awaken to proper devotional and philosophical orientation toward Shiva.
The practical takeaway is “vibodha”—wakeful self-examination and correction of intention—supported by japa of the Panchākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) to make the intellect truly maṅgala (auspicious).