Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 7
गणेश-वाक्यं तथा गणानां समर-सन्नाहः | Gaṇeśa’s Challenge and the Mustering of the Gaṇas
ममैवं तु भवेन्नैव वैपरीत्यं भविष्यति । ममैव भवतां लज्जा गिरिजाशिवयोरिह
mamaivaṃ tu bhavennaiva vaiparītyaṃ bhaviṣyati | mamaiva bhavatāṃ lajjā girijāśivayoriha
ดังที่ข้าพเจ้ากล่าวไว้ ก็จักเป็นเช่นนั้น จะไม่มีการกลับตาลปัตร ที่นี่ต่อหน้าพระคิริชาและพระศิวะ ความละอายจากความไม่สมควรจักตกแก่ข้าพเจ้าแต่ผู้เดียว มิใช่แก่พวกท่าน
Kārttikeya (Skanda) (inferred from Kumārakhaṇḍa dialogue context)
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Umāpati
Shakti Form: Girijā
Role: teaching
FAQs
It emphasizes dharmic responsibility: a devotee-leader accepts accountability so that the sanctity of Śiva and Girijā is never questioned, preserving reverence (bhakti) and auspicious order.
It protects the dignity of Saguna Śiva—worship depends on śraddhā and maryādā (sacred propriety). By preventing “reversal” or scandal, the narrative safeguards the devotee’s trust in Śiva’s manifest, gracious presence.
The takeaway is disciplined conduct (ācāra) alongside devotion—approach Śiva-pūjā with purity, restraint, and steady remembrance (japa) of the Panchākṣarī “Om Namaḥ Śivāya,” avoiding actions that create doubt or disrespect.