
Agni as the bountiful, ṛta-sustaining fire who makes the sacrifice auspicious and protects the rite
Agni
Bright propitiatory and protective—an opening-fire (Agneya) confidence that turns praise into safeguarding power
R̥ṣi not provided in input; these Agni verses commonly circulate across multiple RV families in Sāmavedic selection with emphasis on ritual utility rather than explicit lineage in this excerpt.
อัคนีคือไฟผู้เอื้อเฟื้อ ผู้ทรงค้ำจุนฤตะ (ระเบียบศักดิ์สิทธิ์) ทำให้ยัญพิธีเป็นมงคลและคุ้มครองพิธีกรรม: สรรเสริญความรุ่งเรืองและความยิ่งใหญ่ของอัคนี ย้ำถ้อยคำแห่งความเป็นสิริมงคล (ภัทร/ศิวะ) แก่เครื่องบูชา ของถวาย พิธี และบทสรรเสริญ ให้อัคนีเป็นวิศปติผู้พิทักษ์เรือนและเขตแท่นบูชา ขับไล่รากษัสด้วยไฟที่ก่อถูกต้องและอัญเชิญถูกต้อง โดยมีปุโรหิตยืนประจำสรรเสริญอย่างมีระเบียบ เพื่อให้พิธีเป็น ‘ภัทร’ และปลอดภัยจากอำนาจปฏิปักษ์
Mantra 1
प्र मंहिष्ठाय गायत ऋताव्ने बृहते शुक्रशोचिषे उपस्तुतासो अग्नये
จงขับสรรเสริญแด่พระอัคนี ผู้เอื้อเฟื้อยิ่ง ผู้ทรงค้ำจุนฤตะ (ṛta) ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้มีรัศมีสุกใส; พวกเราผู้ยืนใกล้ ขอถวายบทสรรเสริญแด่พระอัคนี
Mantra 2
प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुवीराभिस्तरति वाजकर्मभिः यस्य त्वं सख्यमाविथ
โอ อัคนี (Agni) ผู้ใดได้รับการคุ้มครองเกื้อหนุน (ūti) จากท่าน ผู้นั้นย่อมมั่งคั่งด้วยบุตรผู้กล้า และย่อมข้ามพ้นอุปสรรคทั้งปวงด้วยกิจอันชนะรางวัล (vājakarman); เขานั่นเองคือผู้ที่ท่านประทานมิตรภาพ (sakhya) ให้
Mantra 3
तं गूर्धया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दधन्विरे देवत्रा हव्यमूहिषे
ท่านผู้มีรัศมีดุจทอง (svarṇara) นั้น เหล่าเทพได้สถาปนาไว้ด้วยเสียงสรรเสริญอันสูงส่ง—ผู้เป็นเทพผู้ผูกไมตรีกับมารุต (Marut); เพราะท่านนำเครื่องบูชา (havya) ไปสู่เหล่าเทพ
Mantra 4
मा नो हृणीथा अतिथिं वसुरग्निः पुरुप्रशस्त एशः यः सुहोता स्वध्वरः
ขออย่ากริ้วต่อพวกเราเลย โอ อัคนี (Agni) แขกผู้ประทานทรัพย์ (atithi); เพราะท่านผู้นี้เป็นผู้ได้รับสรรเสริญมาก เป็นโหตฤ (Hotṛ) ผู้ดีงาม ผู้ประกอบพิธีบูชาที่จัดวางอย่างถูกต้อง (svadhvara)
Mantra 5
भद्रो नो अग्निराहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्वरः भद्रा उत प्रशस्तयः
ขออัคนี (Agni) ผู้ถูกอัญเชิญ จงเป็นมงคลแก่พวกเรา; ขอโอ้ผู้ทรงสิริมงคล การประทานทานจงเป็นมงคล; ขอพิธีบูชา (adhvara) จงเป็นมงคล และบทสรรเสริญทั้งหลายก็จงเป็นมงคลด้วยเถิด
Mantra 6
यजिष्ठं त्वा ववृमहे देवं देवत्रा होतारममर्त्यम् अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम्
โอ้ผู้ควรบูชายิ่งที่สุด เราทั้งหลายขอเลือกท่าน—เทพผู้เป็นเทพ, โหตฤ (Hotṛ) ท่ามกลางเหล่าเทพ, ผู้เป็นอมตะ, ผู้มีปรีชากำลังอันงาม (sukratu) เพื่อยัญพิธีนี้
Mantra 7
तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासाहा सदने कं चिदत्रिणम् मन्युं जनस्य दूढ्यम्
ข้าแต่อัคนี โปรดนำพา ‘ทิวยฺมนะ’ (dyumna) คือรัศมีเกียรติยศนั้นมาสู่ที่นี่—ซึ่งเมื่อมีชัย ณ ที่ประทับอันศักดิ์สิทธิ์แล้ว ย่อมปราบผู้เป็นศัตรูผู้เขมือบกลืนใดๆ คือความพิโรธอันกดขี่ของมนุษย์ทั้งหลาย
Mantra 8
यद्वा उ विश्पतिः शितः सुप्रीतो मनुषो विशे विश्वेदग्निः प्रति रक्षांसि सेधति
เมื่อเจ้าแห่งเรือน—ผู้ลุกไหม้คมกล้าและยินดีพร้อม—สถิตเพื่อหมู่ชนมนุษย์แล้ว อัคนี (Agni) ย่อมขับไล่รากษส (Rākṣasa) ทั้งปวงให้ถอยไปสิ้น.
It teaches that when Agni is properly praised and invoked, he upholds ṛta (right ritual order), makes the sacrifice auspicious, and protects the rite from obstruction.
Because the verses function as ritual affirmations: they declare the oblation, the gift, the adhvara (sacrifice), and the praises as ritually ‘propitious,’ ensuring correctness and success.
In Vedic ritual language, rakṣas are forces that disrupt sacrifice. A well-kindled, well-pleased Agni—established as viśpati (guardian)—is said to prevent such disturbances.