Sukta 39

Mantra 1

मन्द्रस्य कवेर्दिव्यस्य वह्नेर्विप्रमन्मनो वचनस्य मध्वः । अपा नस्तस्य सचनस्य देवेषो युवस्व गृणते गोअग्राः ॥

โอ้เทพเจ้า โปรดบำรุงแก่เรา—แรงดลใจของกวีผู้ไพเราะ ผู้เป็นพาหะทิพย์—ถ้อยคำหวานดุจน้ำผึ้งของท่านซึ่งเต็มด้วยจิตอันสว่างไสว. เพื่อผู้ขับร้องผู้สรรเสริญ จงเพิ่มพูนพลังแห่งความเป็นสหายและการร่วมอยู่ ด้วยรัศมีแห่งแสงนำหน้า.

Mantra 2

अयमुशानः पर्यद्रिमुस्रा ऋतधीतिभिॠतयुग्युजानः । रुजदरुग्णं वि वलस्य सानुं पणीँर्वचोभिरभि योधदिन्द्रः ॥

อินทระองค์นี้ ผู้ปรารถนา ได้เทียมเข้ากับฤตะ (ṛta) ด้วยญาณทัศนะอันสอดคล้องกับฤตะ เวียนรอบศิลาแล้วให้รัศมีอันส่องประกายดุจโคเพศเมียปรากฏออกมา พระองค์ทำลายสันคันที่ไม่อาจแตกของคอกวาละ (Vala) และด้วยอานุภาพแห่งวาจา (vāc) ได้ต่อสู้กับพวกปาณิ (Paṇi) ผู้ลักชิง

Mantra 3

अयं द्योतयदद्युतो व्यक्तून्दोषा वस्तोः शरद इन्दुरिन्द्र । इमं केतुमदधुर्नू चिदह्नां शुचिजन्मन उषसश्चकार ॥

ผู้รุ่งโรจน์องค์นี้ส่องสว่างแก่ราตรีทั้งหลาย—ทั้งราตรีและอรุณและฤดูกาล—โอ อินทุ (Indu) โอ อินทระ ดวงประทีปนี้ บรรดาวันทั้งหลายได้ตั้งไว้แล้ว; และอุษัส (Uṣas) ผู้บังเกิดอย่างบริสุทธิ์ได้หล่อหลอมมันขึ้น

Mantra 4

अयं रोचयदरुचो रुचानोऽयं वासयद्व्यृतेन पूर्वीः । अयमीयत ऋतयुग्भिरश्वैः स्वर्विदा नाभिना चर्षणिप्राः ॥

ผู้ส่องประกายองค์นี้ ด้วยรัศมีของตนทำให้สิ่งที่ไม่สว่างลุกโพลง; และด้วยฤตะ (ṛta) ทรงแผ่ขยายรูปแบบอันเก่าแก่ทั้งหลาย พระองค์เคลื่อนด้วยม้าที่เทียมเข้ากับฤตะ; ผู้ค้นพบสวรฺ (svar) ทรงนำพาประชาชนให้ก้าวหน้าโดย ‘นาภิ’ (nābhi)—ศูนย์กลางภายในแห่งการประสานเป็นหนึ่ง

Mantra 5

नू गृणानो गृणते प्रत्न राजन्निषः पिन्व वसुदेयाय पूर्वीः । अप ओषधीरविषा वनानि गा अर्वतो नॄनृचसे रिरीहि ॥

บัดนี้ เมื่อผู้ขับสรรเสริญกำลังสรรเสริญท่านอยู่ โอราชาโบราณเอ๋ย ขอท่านจงทำให้ “ธาราแรกเริ่มแห่งแรงบันดาล” พองเต็ม เพื่อผู้มอบความอุดมสมบูรณ์ จงให้สายน้ำเคลื่อนไหล ให้โอษธี (oṣadhī) คือพืชสมุนไพร และพนไพรอันชุ่มยางตื่นขึ้น; จงเร่งเร้าโคแห่งแสง (รัศมี), ม้าแห่งพลัง, และกำลังของมนุษย์ทั้งหลาย เพื่อบทสวดของฤๅษีผู้เห็นแจ้ง.