Sukta 72

Mantra 1

देवानां नु वयं जाना प्र वोचाम विपन्यया । उक्थेषु शस्यमानेषु यः पश्यादुत्तरे युगे ॥

บัดนี้เราจักประกาศการบังเกิดและกิจการของเหล่าเทวะ (देवाः) ด้วยวาจาสรรเสริญอันสว่างไสวและรู้จำแนก; เมื่อบทสรรเสริญกำลังถูกขับขาน ผู้ใดแลเห็นได้ในยุคภายหลัง ผู้นั้นแลย่อมเห็นโดยแท้.

Mantra 2

ब्रह्मणस्पतिरेता सं कर्मार इवाधमत् । देवानां पूर्व्ये युगेऽसतः सदजायत ॥

พรหมณัสปติ (Brahmaṇaspati) ดุจช่างตีเหล็กผู้ชำนาญ ได้เป่าหลอมรูปเหล่านี้ให้ประสานเป็นระเบียบ; ในยุคแรกเริ่มของเหล่าเทวะ ความมี (sat) ได้บังเกิดจากความไม่มี (asat).

Mantra 3

देवानां युगे प्रथमेऽसतः सदजायत । तदाशा अन्वजायन्त तदुत्तानपदस्परि ॥

ในยุคแรกแห่งเหล่าเทวะ ความมี (sat) ได้อุบัติจากความไม่มี (asat); แล้วทิศทั้งหลายแห่งความใฝ่ปรารถนาก็บังเกิดตามมา และ ‘ฐานอันก้าวกว้าง’ (uttānapadas) ก็แผ่ล้อมอยู่โดยรอบ.

Mantra 4

भूर्जज्ञ उत्तानपदो भुव आशा अजायन्त । अदितेर्दक्षो अजायत दक्षाद्वदितिः परि ॥

แผ่นดินบังเกิดขึ้นพร้อมฐานอันก้าวกว้าง; โลกกลางปรากฏ และทิศทั้งหลายแห่งความใฝ่ปรารถนาก็บังเกิด. จากอทิติ (Aditi) บังเกิดทักษะ (Dakṣa—ปัญญาแห่งการก่อรูป); และจากทักษะ อทิติก็บังเกิดอีกครั้ง—ความไร้ขอบเขตเวียนกลับด้วยพลังแห่งการก่อรูปอันชอบธรรมของตนเอง.

Mantra 5

अदितिर्ह्यजनिष्ट दक्ष या दुहिता तव । तां देवा अन्वजायन्त भद्रा अमृतबन्धवः ॥

แท้จริงแล้ว อทิติ (Aditi) บังเกิดจากท่าน โอ้ทักษะ (Dakṣa) ในฐานะธิดาของท่าน; และภายหลังนาง เหล่าเทพทั้งหลายก็บังเกิด—พลังอันเป็นมงคล ผู้ผูกพันกับอมฤตะ (ความไม่ตาย) ผู้สืบสายจากความกว้างไพศาลไร้ขอบเขต.

Mantra 6

यद्देवा अदः सलिले सुसंरब्धा अतिष्ठत । अत्रा वो नृत्यतामिव तीव्रो रेणुरपायत ॥

เมื่อเหล่าเทพยืนอยู่ ณ ที่นั้นเหนือผืนน้ำ พร้อมเพรียงและตั้งมั่นในเจตนา; แล้ว—ดุจผู้ร่ายรำในพิธีอันรวมจิต—ฝุ่นธุลีอันคมกล้าแห่งความมืดมัวของท่านทั้งหลายก็ถูกขับไล่ไป. สิ่งปกคลุมสั่นหลุด และความเคลื่อนไหวอันตื่นรู้ก็อุบัติขึ้น.

Mantra 7

यद्देवा यतयो यथा भुवनान्यपिन्वत । अत्रा समुद्र आ गूळ्हमा सूर्यमजभर्तन ॥

เมื่อเหล่าเทพดุจผู้แสวงหาผู้มีวินัย ได้ทำให้สรรพโลกทั้งหลายเต็มพร้อมแล้ว ณ ที่นั้นเอง ในมหาสมุทรเขาทั้งหลายได้นำสุริยะที่ถูกซ่อนไว้ออกมา—กู้คืนแสงจากความปกปิดในห้วงลึกอันกว้างใหญ่.

Mantra 8

अष्टौ पुत्रासो अदितेर्ये जातास्तन्वस्परि । देवाँ उप प्रैत्सप्तभिः परा मार्ताण्डमास्यत् ॥

บุตรของอทิติ (Aditi) มีแปดองค์ เกิดจากกายของนางเอง; นางพาบุตรเจ็ดองค์เข้าไปหาเหล่าเทพ แต่บุตรองค์ที่แปด—มารตาณฑะ (Mārtāṇḍa)—นางกลับทอดทิ้งไป: เพราะยังเป็นรูปที่มีความตายปะปน ยังไม่ควรแก่สภาเทพอันศักดิ์สิทธิ์.

Mantra 9

सप्तभिः पुत्रैरदितिरुप प्रैत्पूर्व्यं युगम् । प्रजायै मृत्यवे त्वत्पुनर्मार्ताण्डमाभरत् ॥

อทิติพาบุตรเจ็ดองค์ก้าวไปสู่ยุคดั้งเดิม (yuga) แต่แล้วนางก็นำมารตาณฑะกลับมาอีกครั้ง—สู่การเกิด และสู่ความตาย: ส่วนแห่งความเป็นมรรตัยย่อมหวนคืนสู่การมีร่าง เพื่อให้ถูกขัดเกลาและหล่อใหม่ในกาลต่อไป.