Sukta 181

Mantra 1

प्रथश्च यस्य सप्रथश्च नामानुष्टुभस्य हविषो हविर्यत् । धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णोरथंतरमा जभार वसिष्ठः ॥

ผู้ซึ่งความกว้างใหญ่ของท่านคือความกว้างใหญ่ และนามของท่านก็เป็นความกว้างใหญ่—เพื่อผู้นั้น อนุษฏุภ (Anuṣṭubh) นำเครื่องบูชา มาบูชาเป็นเครื่องบูชา. จากธาตฤ (Dhātṛ) ผู้ส่องประกาย ผู้ทรงกำหนด, จากสวิตฤ (Savitṛ), และจากวิษณุ (Viṣṇu), วสิษฐะ (Vasiṣṭha) ได้นำมาที่นี่ซึ่ง “ที่ค้ำจุนภายใน” ดุจอถรรพวัน—ราชรถที่เคลื่อนไปของพิธีกรรม, แก่นรองรับภายในนั้น.

Mantra 2

अविन्दन्ते अतिहितं यदासीद्यज्ञस्य धाम परमं गुहा यत् । धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णोर्भरद्वाजो बृहदा चक्रे अग्नेः ॥

พวกเขาพบสิ่งซึ่งถูกวางไว้ “เลยไป” เมื่อที่ประทับสูงสุดของยัญญะถูกซ่อนไว้ในถ้ำ. จากความส่องประกายของธาตฤ (Dhātṛ), จากสวิตฤ (Savitṛ), และจากวิษณุ (Viṣṇu), ภรทวาชะ (Bharadvāja) ได้ก่อรูป “พฤหัต (Bṛhat) ความไพศาล” เพื่ออัคนี (Agni)—เพื่อให้ไฟลุกโพลงในความกว้างแห่งอาตมัน.

Mantra 3

तेऽविन्दन्मनसा दीध्याना यजुः ष्कन्नं प्रथमं देवयानम् । धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णोरा सूर्यादभरन्घर्ममेते ॥

พวกเขาพบด้วยมโนที่สว่างไสวซึ่งกำลังก่อไฟขึ้น—ยชุส (Yajus) แรกเริ่มที่ตกลงมา อันเปิดหนทางแห่งเทพ. จากความส่องประกายของธาตฤ (Dhātṛ), จากสวิตฤ (Savitṛ), และจากวิษณุ (Viṣṇu), คนเหล่านี้ได้นำ “ฆรฺมะ (Gharma)” มาจากสุริยะ—ความร้อนแห่งสัจจะที่รู้แจ้ง เพื่อการงานแห่งพิธี.