Sukta 15

Mantra 1

उदीरतामवर उत्परास उन्मध्यमाः पितरः सोम्यासः । असुं य ईयुरवृका ऋतज्ञास्ते नोऽवन्तु पितरो हवेषु ॥

ขอให้บิดาบรรพชนผู้ต่ำลุกขึ้น ขอให้บิดาบรรพชนผู้สูงลุกขึ้น ขอให้บิดาบรรพชนผู้กลางลุกขึ้น—ผู้เป็นผู้ยินดีในโสมะ ทั้งหลาย ผู้ที่ไปแล้วพร้อมลมหายใจแห่งชีวิต (asu) ผู้ไม่เบียดเบียน (avṛka) ผู้รู้ฤตะ (ṛta)—ขอให้บิดาบรรพชนเหล่านั้นคุ้มครองเราในยามที่เราวอนขอ

Mantra 2

इदं पितृभ्यो नमो अस्त्वद्य ये पूर्वासो य उपरास ईयुः । ये पार्थिवे रजस्या निषत्ता ये वा नूनं सुवृजनासु विक्षु ॥

วันนี้ขอนอบน้อมนี้แด่บรรพชน (Pitṛ): แด่ผู้เป็นบรรพชนยุคแรก และแด่ผู้ที่ไปสู่แดนสูงกว่า แด่ผู้ที่นั่งอยู่ในแดนโลก และแด่ผู้ที่บัดนี้อยู่ท่ามกลางหมู่ชนอันเป็นระเบียบงดงาม—ขอให้ทั้งหมดได้รับการคำนับของเราเถิด

Mantra 3

आहं पितॄन्त्सुविदत्राँ अवित्सि नपातं च विक्रमणं च विष्णोः । बर्हिषदो ये स्वधया सुतस्य भजन्त पित्वस्त इहागमिष्ठाः ॥

ข้าพบเหล่าบรรพชน—ผู้รู้ทางพบพาเป็นอย่างดี; และพบผู้สืบสาย (Napāt) กับพลังแห่งวิษณุ (Viṣṇu) ผู้ก้าวไกลกว้าง. ผู้ที่นั่งบนหญ้าพิธี (barhis) และโดยสิทธิ์ของตน (svadhā) ได้เสวยน้ำคั้น (suta)—ขอจงมาที่นี่โดยง่ายยิ่งเถิด

Mantra 4

बर्हिषदः पितर ऊत्यर्वागिमा वो हव्या चकृमा जुषध्वम् । त आ गतावसा शंतमेनाथा नः शं योररपो दधात ॥

โอ้บรรพชนผู้ประทับบนที่นั่งแห่งหญ้าพิธี จงเข้ามาใกล้ด้วยความช่วยคุ้มครองของท่าน; เราได้จัดเตรียมเครื่องบูชาสำหรับท่านแล้ว—ขอจงยินดีรับเถิด. ขอท่านจงมาพร้อมความอุปถัมภ์อันสงบเกษมที่สุด; แล้วจงสถาปนาในเราซึ่งความผาสุก และความครบถ้วนกว้างใหญ่ไร้บาดแผล

Mantra 5

उपहूताः पितरः सोम्यासो बर्हिष्येषु निधिषु प्रियेषु । त आ गमन्तु त इह श्रुवन्त्वधि ब्रुवन्तु तेऽवन्त्वस्मान् ॥

ขอเหล่าปิตฤ—ผู้ถูกเชื้อเชิญให้มาใกล้ ผู้ยินดีในโสมะ—จงมาสู่ขุมทรัพย์อันเป็นที่รักเหล่านี้ ซึ่งวางไว้บนที่นั่งศักดิ์สิทธิ์ (บรรหิษ) ขอท่านทั้งหลายจงมาถึง; จงสดับ ณ ที่นี้; จงกล่าวถ้อยคำแห่งการกำกับดูแลจากเบื้องบน; และจงคุ้มครองพวกเราเถิด.

Mantra 6

आच्या जानु दक्षिणतो निषद्येमं यज्ञमभि गृणीत विश्वे । मा हिंसिष्ट पितरः केन चिन्नो यद्व आगः पुरुषता कराम ॥

ขอท่านทั้งหลายงอเข่า นั่ง ณ เบื้องขวา แล้วสวดสรรเสริญคลุมคุ้มพิธีบูชานี้เถิด โอ้ปิตฤทั้งปวง ขออย่าทำร้ายพวกเราไม่ว่าด้วยประการใด เพราะความผิดใดๆ ที่เราอาจได้กระทำด้วยข้อจำกัดของความเป็นมนุษย์.

Mantra 7

आसीनासो अरुणीनामुपस्थे रयिं धत्त दाशुषे मर्त्याय । पुत्रेभ्यः पितरस्तस्य वस्वः प्र यच्छत त इहोर्जं दधात ॥

เมื่อท่านทั้งหลายนั่งอยู่ในอ้อมกอดแห่งแสงอรุณ จงวาง ‘รายิ’ (rāyí—ความอุดมแห่งภาวะ) ลงแก่ผู้ถวาย ผู้เป็นมนุษย์ผู้ต้องตาย โอ้ปิตฤทั้งหลาย จงแผ่ขยายทรัพย์นั้นไปสู่บุตรของเขา และ ณ ที่นี้จงสถาปนาพลังหล่อเลี้ยงไว้ในพวกเขาเถิด.

Mantra 8

ये नः पूर्वे पितरः सोम्यासोऽनूहिरे सोमपीथं वसिष्ठाः । तेभिर्यमः संरराणो हवींष्युशन्नुशद्भिः प्रतिकाममत्तु ॥

บรรดาบิดาปู่ย่าตายายของเราผู้มาก่อน ผู้ดำเนินตามการดื่มโสมะ (Soma)—โอ วสิษฐะ (Vasiṣṭha) เอ๋ย; ขอให้ยมะ (Yama) ผู้ยินดีร่าเริง ร่วมกับท่านเหล่านั้น เสวยเครื่องบูชานี้ ปรารถนาร่วมกับผู้ปรารถนา และรับตามความต้องการอันแท้จริงของแต่ละคนเถิด

Mantra 9

ये तातृषुर्देवत्रा जेहमाना होत्राविदः स्तोमतष्टासो अर्कैः । आग्ने याहि सुविदत्रेभिरर्वाङ्सत्यैः कव्यैः पितृभिर्घर्मसद्भिः ॥

ผู้ใดมีกำลังกล้าไปสู่เหล่าเทพ ผู้เร่งรุดด้วยความร้อนแรง รู้ถ้อยคำพิธีบูชา และสรรค์สร้างบทสรรเสริญด้วยอรรกะ (arka) อันดลใจ—โอ อัคนี (Agni) เอ๋ย จงมาที่นี่ พร้อมด้วยบรรพชนผู้รู้ทางอันดี ผู้สัตย์จริง ผู้เป็นกวีทิพย์ ผู้ประทับนั่งใกล้ความร้อนเรือง (gharma)

Mantra 10

ये सत्यासो हविरदो हविष्पा इन्द्रेण देवैः सरथं दधानाः । आग्ने याहि सहस्रं देववन्दैः परैः पूर्वैः पितृभिर्घर्मसद्भिः ॥

เหล่าผู้สัตย์จริง ผู้เสวยเครื่องบูชาและดื่มเครื่องหลั่งบูชา ผู้ร่วมรถคันเดียวกับอินทระ (Indra) และเหล่าเทพ—โอ อัคนี (Agni) เอ๋ย จงมาที่นี่ พร้อมด้วยหมู่พัน ผู้สรรเสริญเทพ ผู้ไกลโพ้นและโบราณ คือบรรพชนผู้ประทับนั่งใกล้ความร้อนเรือง (gharma)

Mantra 11

अग्निष्वात्ताः पितर एह गच्छत सदःसदः सदत सुप्रणीतयः । अत्ता हवींषि प्रयतानि बर्हिष्यथा रयिं सर्ववीरं दधातन ॥

โอ้บรรพชน (Pitṛ) ผู้ที่อัคนี (Agni) ทำให้เหมาะแก่การรับเครื่องบูชา จงมาที่นี่เถิด; จงนั่งลง ณ ที่นั่งแล้วที่นั่งเล่า โอ้ผู้ถูกนำทางอย่างดี. จงเสวยเครื่องบูชาที่จัดวางไว้บนที่รองหญ้าศักดิ์สิทธิ์ (barhis); แล้วจงสถาปนาแก่เราซึ่งทรัพย์มงคล (rayi) อันบริบูรณ์ด้วยพลังแห่งวีรชนทั้งปวง.

Mantra 12

त्वमग्न ईळितो जातवेदोऽवाड्ढव्यानि सुरभीणि कृत्वी । प्रादाः पितृभ्यः स्वधया ते अक्षन्नद्धि त्वं देव प्रयता हवींषि ॥

ท่านอัคนี (Agni) ผู้ได้รับสรรเสริญว่าเป็นชาตเวทัส (Jātavedas) ได้อัญเชิญเครื่องบูชาลงมา ทำให้หอมกรุ่นและเหมาะสม. ท่านได้มอบแก่บรรพชนด้วยอำนาจแห่งสวธา (svadhā); เขาทั้งหลายได้เสวยแล้ว—บัดนี้ท่านเองด้วยเถิด โอ้เทพ จงเสวยเครื่องบูชาที่จัดเตรียมไว้.

Mantra 13

ये चेह पितरो ये च नेह याँश्च विद्म याँ उ च न प्रविद्म । त्वं वेत्थ यति ते जातवेदः स्वधाभिर्यज्ञं सुकृतं जुषस्व ॥

ไม่ว่าบรรพชนจะอยู่ ณ ที่นี้หรือไม่อยู่ ณ ที่นี้—ทั้งผู้ที่เรารู้จักและผู้ที่เรามิได้รู้ชัด—ท่านย่อมรู้เขาทั้งหลายตามความเป็นจริง โอ้ชาตเวทัส (Jātavedas). ด้วยพลังแห่งสวธา (svadhā) จงรับและชื่นชมยินดีในยัญญะที่สำเร็จดีนี้เถิด.

Mantra 14

ये अग्निदग्धा ये अनग्निदग्धा मध्ये दिवः स्वधया मादयन्ते । तेभिः स्वराळसुनीतिमेतां यथावशं तन्वं कल्पयस्व ॥

ผู้ที่ถูกไฟ (Agni) เผาชำระแล้ว และผู้ที่มิได้ถูกไฟเผาชำระ—เขาทั้งหลายรื่นรมย์อยู่ ณ แดนกลางแห่งสวรรค์ ด้วยเครื่องหล่อเลี้ยงแห่งตน (svadhā). พร้อมกับเขาเหล่านั้น ข้าแต่ผู้ทรงอำนาจด้วยตน (svarāṭ) ขอพระองค์ทรงจัดวางหนทางที่นำลมหายใจ (asu) ให้ก้าวหน้า (asunīti) แก่ผู้นี้ และทรงประกอบรูปกาย (tanū) ตามความประสงค์เถิด.