Sukta 147

Mantra 1

श्रत्ते दधामि प्रथमाय मन्यवेऽहन्यद्वृत्रं नर्यं विवेरपः । उभे यत्त्वा भवतो रोदसी अनु रेजते शुष्मात्पृथिवी चिदद्रिवः ॥

ข้าพเจ้าวางศรัทธาไว้ในพลังแห่งความเดือดดาลแรกกำเนิดของท่าน (manyu) เมื่อท่านฟาดฟันวฤตระ (Vṛtra) ผู้ปิดกั้นผู้ท้าทายมนุษย์ แล้วเปิดปล่อยสายน้ำทั้งหลาย ครั้นท่านลงมือ ฟ้ากับดินทั้งสองภพสั่นสะท้านตามท่าน แม้แผ่นดินก็ยังหวั่นไหวด้วยเดชานุภาพของท่าน โอ้ผู้ถือศิลา

Mantra 2

त्वं मायाभिरनवद्य मायिनं श्रवस्यता मनसा वृत्रमर्दयः । त्वामिन्नरो वृणते गविष्टिषु त्वां विश्वासु हव्यास्विष्टिषु ॥

โอ้ผู้ไร้มลทิน ท่านด้วยมายาทั้งหลาย (māyā) ได้ปราบผู้เจ้าเล่ห์ผู้ใช้มายา คือ วฤตระ (Vṛtra) ด้วยจิตที่ใฝ่เกียรติยศ. มนุษย์ทั้งหลายเลือกท่านในศึกเพื่อแสงสว่าง (gaviṣṭi); และเลือกท่านในบรรดาการบูชาและพิธีบวงสรวง (iṣṭi) ทั้งปวง.

Mantra 3

ऐषु चाकन्धि पुरुहूत सूरिषु वृधासो ये मघवन्नानशुर्मघम् । अर्चन्ति तोके तनये परिष्टिषु मेधसाता वाजिनमह्रये धने ॥

โอ้ผู้ถูกอัญเชิญเนืองนิตย์ มฆวัน (Maghavan) จงใส่ใจท่ามกลางผู้อุปถัมภ์ผู้เอื้อเฟื้อเหล่านี้ (sūri)—ผู้ที่ได้บรรลุความกว้างใหญ่แห่งการให้ของท่าน. เขาทั้งหลายสรรเสริญในบุตรและวงศ์วาน ในความคุ้มครองที่โอบล้อม; ผู้ชนะด้วยปัญญาอันดลใจ (medhā) เรียกหาความบริบูรณ์แห่งพลัง (vājin) และทรัพย์อันยากจะฉวยเอา.

Mantra 4

स इन्नु रायः सुभृतस्य चाकनन्मदं यो अस्य रंह्यं चिकेतति । त्वावृधो मघवन्दाश्वध्वरो मक्षू स वाजं भरते धना नृभिः ॥

แท้จริง บัดนี้ผู้ใดหยั่งรู้พลังอันแล่นไวของความมั่งคั่งที่ค้ำจุนดีแล้ว (rāyaḥ) ผู้นั้นย่อมยินดีในความปีติอันเมามายของมัน. โอ้มฆวัน ผู้ประกอบยัญผู้ถวายบูชาให้ท่านเจริญยิ่ง ย่อมนำมาโดยฉับพลันซึ่งวาชะ (Vāja)—ความบริบูรณ์แห่งพลัง—และทรัพย์ทั้งหลาย ด้วยแรงกล้าของวีรชนภายใน (nṛbhiḥ).

Mantra 5

त्वं शर्धाय महिना गृणान उरु कृधि मघवञ्छग्धि रायः । त्वं नो मित्रो वरुणो न मायी पित्वो न दस्म दयसे विभक्ता ॥

โอ มฆวาน ผู้ได้รับการสรรเสริญด้วยมหิทธิฤทธิ์ของท่านเพื่อหมู่เรา จงทำให้แดนของเรากว้างไกล และประทานความอุดมแห่งทรัพย์. สำหรับเรา ท่านเป็นดุจมิตรและวรุณะ—มีปรีชาญาณแห่งการจัดระเบียบ มิใช่ผู้ลวง; และดุจบิดาผู้เอื้อเฟื้อ โอผู้มหัศจรรย์ ท่านแบ่งสรรส่วนด้วยความกรุณา.