Sukta 133

Mantra 1

उभे पुनामि रोदसी ऋतेन द्रुहो दहामि सं महीरनिन्द्राः । अभिव्लग्य यत्र हता अमित्रा वैलस्थानं परि तृळ्हा अशेरन् ॥

ข้าพเจ้าชำระโลกทั้งสองด้วย ṛta (ระเบียบอันเที่ยงแท้แห่งจักรวาล); ข้าพเจ้าเผาผลาญเล่ห์ลวงทั้งหลาย; ข้าพเจ้าจัดระเบียบให้ถูกต้องแก่ห้วงกว้างอันยิ่งใหญ่ที่ไร้อินทระ ณ ที่นั้น เมื่อข้าพเจ้ากระโจนเข้าทับ ศัตรูทั้งหลายถูกสังหาร และนอนถูกบดขยี้รายรอบที่นั่งศิลา

Mantra 2

अभिव्लग्या चिदद्रिवः शीर्षा यातुमतीनाम् । छिन्धि वटूरिणा पदा महावटूरिणा पदा ॥

แม้พวกเขาจะกระโจนเข้าหาเจ้า โอ้ผู้ถือศิลา จงฟาดลงที่ศีรษะแห่งกองกำลังอาคม จงตัดพวกเขาให้ขาดด้วยเท้าอันเหยียบย่ำของเจ้า—ด้วยเท้าอันเหยียบย่ำอันยิ่งใหญ่ของเจ้า

Mantra 3

अवासां मघवञ्जहि शर्धो यातुमतीनाम् । वैलस्थानके अर्मके महावैलस्थे अर्मके ॥

โอ มฆวาน (อินทรา) จงฟาดฟันและขับไล่จากพวกเราเสีย ซึ่งกองหมู่ที่อัดแน่นแห่งฤทธิ์ yātu—เหล่าการรวมตัวของเจตนาที่บิดเบือน; ไม่ว่ามันจะสิงอยู่ในรอยแยกใกล้ หรือซ่อนในรอยผ่ากว้างใหญ่ ขออย่าให้ความมืดเหลือที่ซ่อนแม้สักแห่งเดียว.

Mantra 4

यासां तिस्रः पञ्चाशतोऽभिव्लङ्गैरपावपः । तत्सु ते मनायति तकत्सु ते मनायति ॥

เหล่าผู้มีฤทธิ์ “สามและห้าสิบ” (ทวีคูณนานา) นั้น ท่านได้สลายด้วยการพุ่งต้านของท่าน; นั่นแลคือเจตนาของท่าน คือพระประสงค์ของท่าน—ใช่แล้ว นั่นคือเจตนาของท่าน: เพื่อทลายหมู่รูปขบวนที่เพิ่มพูนของผู้บิดเบือน.

Mantra 5

पिशङ्गभृष्टिमम्भृणं पिशाचिमिन्द्र सं मृण । सर्वं रक्षो नि बर्हय ॥

โอ อินทรา จงบดขยี้และทำลายฤทธิ์ piśāci—ผู้ปกปิดที่ส่องประกายสีเหลืองน้ำตาลและพองตัว—ให้แหลกสิ้น; จงถอนรากถอนโคนรูปขบวน rakṣas ทั้งปวง.

Mantra 6

अवर्मह इन्द्र दादृहि श्रुधी नः शुशोच हि द्यौः क्षा न भीषाँ अद्रिवो घृणान्न भीषाँ अद्रिवः । शुष्मिन्तमो हि शुष्मिभिर्वधैरुग्रेभिरीयसे । अपूरुषघ्नो अप्रतीत शूर सत्वभिस्त्रिसप्तैः शूर सत्वभिः ॥

โอ้พระอินทระ โปรดทำให้พลังคุ้มครองอันยิ่งใหญ่ในพวกเรามั่นคง; โปรดสดับฟังเราเถิด. โอ้ผู้ถือศิลา ฟ้ากับดินหาได้หวาดกลัวไม่; และความร้อนอันลุกโพลงก็หาได้หวาดกลัวท่านไม่, โอ้ผู้ถือศิลา. เพราะท่านเปี่ยมพลังยิ่งที่สุด จึงรุดหน้าไปด้วยอาวุธอันทรงพลังและน่าครั่นคร้าม. ผู้สังหารผู้ไร้วิญญาณ วีรบุรุษผู้ไม่อาจพิชิตได้ โปรดเสด็จมาพร้อมด้วยฤทธิ์เดชทั้งสามเจ็ด, โอ้วีรบุรุษ พร้อมด้วยฤทธิ์เดชทั้งสามเจ็ด.

Mantra 7

वनोति हि सुन्वन्क्षयं परीणसः सुन्वानो हि ष्मा यजत्यव द्विषो देवानामव द्विषः । सुन्वान इत्सिषासति सहस्रा वाज्यवृतः । सुन्वानायेन्द्रो ददात्याभुवं रयिं ददात्याभुवम् ॥

ผู้คั้นโสมย่อมชนะที่พำนัก และได้ความงอกงามอันมั่นคงเหนือความขัดสนที่ห้อมล้อม; ผู้คั้นโสมย่อมบูชายัญโดยแท้ และโค่นล้มผู้เกลียดชังเหล่าเทพ—ผู้เกลียดชังภายใน. ผู้คั้นโสมปรารถนาความอุดมแห่งพลังชัยชนะนับพัน; แด่ผู้คั้นโสม พระอินทระประทานทรัพย์อัน “เป็นได้ทั้งปวง” (ābhuva) ประทานความมั่งคั่งอัน “เป็นได้ทั้งปวง”.