युद्धकाण्डे पञ्चनवतितमः सर्गः
Sarga 95: Lamentation in Laṅkā and the Causal Chain of Enmity
तानितानिसहस्राणिसारोहाणां च वाजिनाम् ।रथानांत्वग्निवर्णानांसध्वजानांसहस्रशः ।।।।राक्षसानांसहस्राणिगदापरिघयोधिनाम् ।काञ्चनध्वजचित्राणांशूराणांकामरूपिणाम् ।।।।निहतानिशरैर्दीस्तीक्ष्णैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः ।रावणेनप्रयुक्तानिरामेणाक्लिष्टकर्मणा ।।।।
tāni tāni sahasrāṇi sārohāṇāṃ ca vājinām |
rathānāṃ tv agni-varṇānāṃ sa-dhvajānāṃ sahasraśaḥ ||
rākṣasānāṃ sahasrāṇi gadā-parigha-yodhinām |
kāñcana-dhvaja-citrāṇāṃ śūrāṇāṃ kāma-rūpiṇām ||
nihatāni śarair dīptais tīkṣṇais tapta-kāñcana-bhūṣaṇaiḥ |
rāvaṇena prayuktāni rāmeṇākliṣṭa-karmaṇā ||
รถศึกนับพันนับหมื่น—มีธงชัยโบกสะบัด เทียมม้าสีดุจเปลวเพลิง—พร้อมทั้งหมู่ยักษ์รากษสานับพัน ผู้รบด้วยกระบองและท่อนเหล็ก ธงประดับลายทองอร่าม เป็นวีรชนและแปลงกายได้ตามใจ ทั้งหมดนั้นซึ่งทศกัณฐ์ส่งมา ถูกพระรามผู้ไม่รู้เหน็ดเหนื่อยในการศึก ยิงด้วยศรอันคมกล้าเรืองรอง ประดับทองที่เผาร้อน จนล้มตายสิ้น
The Vanaras and Rakshasas attacked one another with wonderful maces, darts, swords, and axes in war.
Dharma is portrayed as effective protection against oppressive force: even vast, dazzling might collapses when opposed by righteous, disciplined action.
The narrator summarizes the immense scale of Rāma’s destruction of the rākṣasa forces fielded by Rāvaṇa.
Akliṣṭa-karma—Rāma’s tireless competence and unwavering commitment to duty.