Shloka 20
औषधिपर्वताहरणम् / The Retrieval of the Herb
Bearing Mountain
नैवराजनिसुग्रीवेनाङ्गदेनापिराघवे ।आर्यसन्दर्शितस्स्नेहोयथावायुसुतेपरः ।।6.74.20।।
naiva rājani sugrīve nāṅgadeneha rāghave |
ārya sandarśitaḥ sneho yathā vāyusute paraḥ ||6.74.20||
ข้าแต่มหาบุรุษ ความรักอันบริสุทธิ์ที่ท่านแสดงนั้น มิได้มีต่อพระเจ้าสุครีวะ ต่อองคทะ หรือแม้แต่ต่อราฆวะ (พระราม) เท่ากับที่ท่านมีต่อวายุบุตรหนุมาน
"Noble one! You are showing affection to Hanuman but not to King Sugriva, or Angada or even Raghava?"
FAQs
Dharma balances personal affection with recognition of all who bear responsibility; the verse raises the ethical question of partiality versus due regard.
Vibhīṣaṇa observes that Jāmbavān’s concern centers on Hanumān more than on other leaders, including Rāma.
Vibhīṣaṇa’s fairness and social awareness—he highlights comparative duty and regard within a coalition.