Shloka 9
कुम्भकर्णविबोधनम्
The Awakening of Kumbhakarna
विदितंमानुषंमन्येरामंदशरथात्मजम् ।इक्ष्वाकुकुलजातेनअनरण्येनयत्पुरा ।।6.60.8।।उत्पत्स्यतेहिमद्वंशेपुरुषोराक्षसाधनु ।यस्त्वांसपुत्रंसामात्यंसबलंसाश्वसारथिम् ।।6.60.9।।निहनिष्यतिसङ्ग्रामेत्वांकुलाधम दुर्मते ।
viditaṃ mānuṣaṃ manye rāmaṃ daśarathātmajam |ikṣvākukulajätena anaraṇyena yat purā ||
utpatsyate hi madvaṃśe puruṣo rākṣasādhama |
yas tvāṃ saputraṃ sāmātyaṃ sabalaṃ sāśvasārathim ||
nihaniṣyati saṅgrāme tvāṃ kulādhama durmate ||
บัดนี้ข้าพเจ้ารู้ชัดแล้วว่า มนุษย์ผู้นั้นคือพระราม โอรสท้าวทศรถ ผู้ซึ่งอนรัณยะ ผู้บังเกิดในราชวงศ์อิกษวากุ เคยพยากรณ์แก่ข้าพเจ้ามาแต่ก่อนว่า ‘ในสายวงศ์ของเราจักมีบุรุษผู้หนึ่งบังเกิดขึ้น เขาจักสังหารเจ้าในสมรภูมิ—พร้อมทั้งบุตรของเจ้า เสนาบดีของเจ้า กองทัพของเจ้า ม้าศึกและสารถีรถศึกของเจ้า—โอ้ยักษ์ชั่วช้า ผู้เป็นความอัปยศแห่งตระกูล ผู้มีจิตคิดร้าย’
"I think that Dasaratha's son Rama, a human being is about whom king Anaranya born in Ikshvaku race, who cursed me earlier saying, 'In my race will be born a man who will kill you in war, with your sons, your horses, charioteers, all army, O evil minded lowest of Rakshasas, and the vilest of Rakshasas."
FAQs
Dharma is presented as an inevitable moral order: adharma invites a fitting consequence, and truth (satya) spoken as prophecy becomes a moral mirror for the wrongdoer.
Rāvaṇa connects Rāma to an old prediction/curse from Anaraṇya of the Ikṣvāku line, recognizing that the foretold destroyer has arrived.
Satya’s force is emphasized through Anaraṇya’s truthful utterance; on Rāvaṇa’s side, a moment of recognition appears, though not yet reform.