चतुश्चत्वारिंशः सर्गः (Sarga 44): निशायुद्धम्, धूलिरुधिरप्रवाहः, इन्द्रजितो मायायुद्धम्
तेषांरामश्शरैःषडिभःषडजघाननिशाचरान् ।।।।निमेषान्तरमात्रेणशितैरग्निशिखोपमैः ।यमशत्रुश्चदुर्धर्षोमहापार्श्वमहोदरौ ।।।।वज्रदंष्ट्रोमहाकायस्तौचोभौशुकसारणौ ।तेतुरामेणबाणौघैस्सर्वेमर्मसुताडिताः ।।।।युद्धादपसृतास्तत्रसावशेषायुषोऽभवन् ।
teṣāṃ rāmaḥ śaraiḥ ṣaḍbhiḥ ṣaḍ ajaghāna niśācarān | nimeṣāntaramātreṇa śitair agniśikhopamaiḥ || yamaśatruś ca durdharṣo mahāpārśvamahodarau | vajradaṃṣṭro mahākāyas tau cobhau śukasāraṇau || te tu rāmeṇa bāṇaughaiḥ sarve marmasu tāḍitāḥ | yuddhād apasṛtās tatra sāvaśeṣāyuṣo 'bhavan ||
พระรามทรงแผลงศรหกดอกที่คมกริบดั่งเปลวเพลิง เข้าใส่รากษสทั้งหกตน ได้แก่ ยมศัตรู ทุรธรษะ มหาปารศวะ มโหทร วัชรทัมษฏระ และมหากายะ รวมถึงสุกะและสารณะ ภายในชั่วพริบตาเดียว พวกมันถูกศรของพระรามเจาะทะลุจุดสำคัญจนต้องถอยหนีออกจากสนามรบเพื่อรักษาชีวิตที่เหลืออยู่
Then Vanaras and dreadful Rakshasas being strongly inimical to each other started the night battle wishing victory.
Dharma appears as measured, effective force used to restrain adharma: Rāma’s precision (striking vital points swiftly) restores order without needless prolongation of suffering.
A named group of Rākṣasa leaders presses the attack; Rāma answers instantly with six blazing arrows and drives them back wounded.
Kṣātra-tejas (martial excellence) joined with clarity and control—Rāma acts decisively, not chaotically, even amid night-confusion.