Shloka 10
दूत-नीति, शुक-प्रसङ्गः
Envoy-Ethics and the Episode of Śuka
त्वंवैमहाराजकुलप्रसूतोमहाबलश्चर् क्षरजस्सुतश्च ।नकश्चिदार्थस्तवनास्त्यनर्थस्तथाहिमेभ्रातृसमोहरीश ।।।।
tvaṃ vai mahārāja-kula-prasūto mahā-balaś carkṣa-rajas-sutaś ca | na kaścid arthaḥ tava nāsty anarthaḥ tathā hi me bhrātṛ-samo harīśa ||
ท่านแท้จริงกำเนิดจากราชวงศ์ เป็นผู้มีกำลังยิ่ง และเป็นโอรสแห่งฤกษราชัส ไม่มีประโยชน์ใดที่ท่านขาด และข้าก็มิได้ก่อโทษร้ายแก่ท่านเลย เพราะท่านเป็นดุจพี่น้องของข้า โอ้เจ้าแห่งวานรทั้งหลาย
"O Sugriva, king of Vanaras! You are born in a race of eminent kings, a mighty son of Rksharaja. Even a little harm has not been done to you by me. I am like your brother (Ravana's words to Sugriva to be communicated by Suka)."
FAQs
The verse highlights the tension between satya and persuasive speech: flattering claims of ‘no harm’ can be adharma when used to obscure wrongdoing and weaken righteous alliance.
Rāvaṇa attempts to sway Sugrīva through a messenger, using praise and a claim of friendly intent to detach him from Rāma’s cause.
By contrast, discernment (viveka) is demanded of the listener—recognizing manipulation despite courteous language.