Shloka 27
अयोध्याप्रत्यागमन-सन्देशः
Hanuman Sent Ahead to Ayodhya
सःगत्वादूरमध्वानंत्वरितःकपिकुञ्जरः ।।।।आससादद्रुमान् फुल्लान्नन्दिग्रामसमीपगान् ।स्त्रीभिस्सपुत्रैर्वृद्धैश्चरममाणैःस्वलङ्कृतैः ।सुराधिपस्योपवनेयथाचैत्ररथेद्रुमान् ।।।।
saḥ gatvā dūram adhvānaṃ tvaritaḥ kapikuñjaraḥ | āsasāda drumān phullān nandigrāma-samīpagān | strībhiḥ saputraiḥ vṛddhaiś caramamāṇaiḥ svalāṅkṛtaiḥ | surādhipasyopavane yathā caitrarathe drumān ||
เมื่อเร่งรุดไปไกลตามหนทาง หนุมาน—ดุจช้างในหมู่วานร—ก็มาถึงหมู่ไม้ที่บานสะพรั่งใกล้นันทิคราม ที่นั่นสตรีผู้ประดับงามพร้อมบุตรและผู้เฒ่าเดินเล่นเริงร่า ราวกับอยู่ในอุทยานของพระอินทร์ และดุจหมู่ไม้ในไจตรรถวนของท้าวกุเวร
Speeding on the journey for long distance Hanuman, the elephant among the monkeys saw women, their sons, grand sons and the old, well decorated, sporting in the gardens which were like the gardens of Indra and the gardens of Chaitraratha of Kubera with trees and close to Nandigrama, he saw trees full of blossoms.
FAQs
Dharma is implied through the ordered, celebratory social world near Nandigrāma—community life and beauty become signs of stability awaiting rightful return.
Hanumān nears Nandigrāma and sees flourishing gardens and people, marking his approach to Bharata’s region.
Hanumān’s steadfast momentum—despite alluring scenes, he remains the purposeful messenger.