Shloka 2
सीतावृत्तान्तनिवेदनम् / Report of Sītā’s Condition and Tokens of Recognition
ततः प्रस्रवणं शैलं ते गत्वा चित्रकाननम्।प्रणम्य शिरसा रामं लक्ष्मणं च महाबलम्।।5.65.1।।युवराजं पुरस्कृत्य सुग्रीवमभिवाद्य च।प्रवृत्तिमथ सीतायाः प्रवक्तुमुपचक्रमुः।।5.65.2।।
tataḥ prasravaṇaṃ śailaṃ te gatvā citrakānanam |
praṇamya śirasā rāmaṃ lakṣmaṇaṃ ca mahābalam ||
yuvarājaṃ puraskṛtya sugrīvam abhivādya ca |
pravṛttim atha sītāyāḥ pravaktum upacakramuḥ ||
ต่อจากนั้นพวกเขาไปถึงภูเขาประสราวณะ อันอุดมด้วยพนไพรจิตระอันน่าอัศจรรย์ ครั้นก้มศีรษะลง ก็ถวายบังคมแด่พระรามและพระลักษมณ์ผู้ทรงมหาพละ และยกองค์ยุวราชไว้เบื้องหน้าเป็นเกียรติ แล้วน้อมคารวะถวายแด่สุครีพด้วย จากนั้นจึงเริ่มกราบทูลเรื่องราวของนางสีดา—ทั้งสภาพและเหตุการณ์ทั้งปวงที่ได้เกิดขึ้น
"When the divine lady talked to me, I presented all the facts about the alliance of Rama and Sugriva. On hearing me, virtuous Sita, whose devotion is fixed on you became delighted.
FAQs
Dharma here is maryādā—proper conduct through respectful salutations to rightful leaders—and satya—beginning an accurate report about Sita without concealment.
The vanaras return to Rama’s camp at Prasravaṇa and formally begin reporting Sita’s whereabouts and condition.
Discipline and propriety: the messengers honor Rama, Lakshmana, and Sugriva in correct order and then commit to truthful communication.