Ramayana — Sundara Kanda, Sarga 27, Shloka 27
त्रिजटास्वप्नवर्णनम्
Trijata’s Dream-Omens and the Rakshasis’ Reversal
सहसोत्थाय संभ्रान्तो भयार्तो मदविह्वलः।।5.27.26।।उन्मत्त इव दिग्वासा दुर्वाक्यं प्रलपन्बहु।दुर्गन्धं दुस्सहं घोरं तिमिरं नरकोपमम्।।5.27.27।।मलपङ्कं प्रविश्याशु मग्नस्तत्र स रावणः।
sahasotthāya saṁbhrānto bhayārto madavihvalaḥ ||5.27.26||
unmatta iva digvāsā durvākyaṁ pralapan bahu |
durgandhaṁ dussahaṁ ghoraṁ timiraṁ narakopamam ||5.27.27||
malapaṅkaṁ praviśyāśu magnas tatra sa rāvaṇaḥ |
ราวณะผุดลุกขึ้นฉับพลัน—ตื่นตระหนก สะท้านด้วยความกลัว และโซเซเพราะความเมา ราวคนบ้าเปลือยกาย พูดถ้อยคำหยาบช้ามากมาย แล้วก็พุ่งเข้าไปในความมืดเหม็นเน่า อดทนไม่ได้ น่าสะพรึงกลัว ดุจนรก เข้าสู่ปลักตมโสโครกและจมลงอยู่ที่นั่น
"I saw Ravana, getting up quickly, in a bewildered state, terrorstricken, totally confused in intoxication. He had gone almost insane, naked uttering words of abuse. Plunged into a pool of filth and emitting foul smell he disappeared into a helllike dark chamber.
FAQs
The imagery teaches that adharma leads to inner darkness—loss of modesty, abusive speech, and spiritual “falling” into impurity. Dharma requires self-control, purity, and truthful speech.
Trijaṭā narrates a climactic dream-omen where Rāvaṇa’s condition deteriorates into madness and a hell-like plunge, foreshadowing defeat.
Sītā’s śauca (purity) and satya (truth) are implicitly affirmed: the unrighteous aggressor is shown sinking into filth, while the righteous sufferer is destined for vindication.