Ramayana — Bala Kanda, Sarga 48, Shloka 33
अहल्याशापवर्णनम्
The Account of Ahalyā’s Curse and the Deserted Hermitage near Mithilā
एवमुक्त्वा महातेजा गौतमो दुष्टचारिणीम्।।।।इममाश्रममुत्सृज्य सिद्धचारणसेविते।हिमवच्छिखरे पुण्ये तपस्तेपे महातपा:।।।।
evam uktvā mahā-tejā gautamo duṣṭa-cāriṇīm |
imam āśramam utsṛjya siddha-cāraṇa-sevite |
himavac-chikhare puṇye tapas tepe mahā-tapāḥ |
ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว ฤๅษีโคตมผู้รุ่งเรืองเดชานุภาพ ผู้บำเพ็ญตบะยิ่งใหญ่ ได้ละอาศรมนี้ซึ่งเหล่าสิทธะและจารณะมาสักการะ แล้วเสด็จไปยังยอดหิมวัตอันศักดิ์สิทธิ์ และทรงประกอบตบะ ณ ที่นั้น
'When the son of Dasaratha, the unassailable Rama enters this dreadful forest, you will be cleansed (of this sin)'.
FAQs
Dharma is upheld through detachment and disciplined spiritual practice: Gautama withdraws from the compromised setting and recommits to tapas in a sanctified place.
After issuing the curse and conditions for purification, Gautama departs the hermitage and proceeds to Himavat’s holy peaks to continue austerities.
Ascetic steadfastness (tapas) and renunciation: the sage prioritizes spiritual discipline and moral order over remaining in a painful domestic context.