Ramayana — Ayodhya Kanda, Sarga 118, Shloka 33
अनसूयोपदेशः तथा सीताया स्वयंवरकथा
Anasuya’s Counsel and Sita’s Swayamvara Narrative
दत्ता चास्मीष्टवद्देव्यै ज्येष्ठायै पुण्यकर्मणा।तया सम्भाविता चास्मि स्निग्धया मातृसौहृदात्।।2.118.33।।
dattā cāsmīṣṭavad devyai jyeṣṭhāyai puṇyakarmaṇā | tayā sambhāvitā cāsmi snigdhayā mātṛ-sauhṛdāt || 2.118.33 ||
และพระราชาผู้ประกอบด้วยบุญกุศลนั้น ได้มอบข้าพเจ้า—ประหนึ่งของถวายอันเป็นที่รักยิ่ง—แด่พระมเหสีเอกผู้เป็นเทวีผู้ใหญ่; และพระนางผู้เปี่ยมด้วยความอ่อนโยน ก็อภิบาลข้าพเจ้าด้วยเมตตาเยี่ยงมารดา
Bestowed as the choicest one of meritorious acts on the chief queen, I was brought up by her, by nature affectionate, with the love of a mother.
FAQs
Dharma is shown as caregiving duty: a child received by fate must be protected, nurtured, and honored through proper familial roles.
Sītā describes being entrusted to the chief queen and being raised with maternal affection.
The queen’s tenderness and responsible motherhood; Janaka’s merit expressed through proper guardianship.