Shloka 25
सीतया लक्ष्मणप्रेषणम् — Sita urges Lakshmana to seek Rama
The crisis of the ‘distressed voice’
तन्नसिध्यति सौमित्रे तव वा भरतस्य वा।कथमिन्दीवरश्यामं पद्मपत्रनिभेक्षणम्।।3.45.25।।उपसंश्रित्य भर्तारं कामयेयं पृथग्जनम्।
tan na sidhyati saumitre tava vā bharatasya vā |
katham indīvaraśyāmaṃ padmapatranibhekṣaṇam || 3.45.25 ||
upasaṃśritya bhartāraṃ kāmaye yaṃ pṛthagjanam |
โอ้เสามิตรี ความมุ่งหมายนั้น—ไม่ว่าของท่านหรือของพระภรต—ย่อมไม่สำเร็จดอก ข้าพเจ้าอาศัยพึ่งพาสวามีของข้าพเจ้า ผู้มีผิวดุจดอกบัวสีน้ำเงิน และมีเนตรดุจกลีบบัวแล้ว ไฉนเลยข้าพเจ้าจะปรารถนาชายอื่นได้
You are very wicked. You are hiding your true identity, and employed by Bharata, you are following Rama in the forest as he is alone.
FAQs
Sītā asserts marital fidelity (pativratā-dharma) and unwavering commitment to her husband as a truth of her character.
Continuing her outburst, Sītā rejects any insinuation of disloyalty and declares she could never desire another man besides Rāma.
Constancy and chastity—Sītā’s self-understanding as unwaveringly devoted to Rāma.