Shloka 10
अष्टत्रिंशः सर्गः — मारीचोपदेशः
Maricha’s Warning and the Memory of Rama’s Power
काममस्तु महत्सैन्यं तिष्ठत्विह परन्तप।।3.38.10।।बालोऽप्येष महातेजास्समर्थस्तस्य निग्रहे।गमिष्ये राममादाय स्वस्ति तेऽस्तु परन्तप।।3.38.11।।
kāmam astu mahat sainyaṁ tiṣṭhatu iha parantapa || 3.38.10 ||
bālo ’py eṣa mahātejāḥ samarthas tasya nigrahe |
gamiṣye rāmam ādāya svasti te ’stu parantapa || 3.38.11 ||
โอ้ผู้เผาผลาญศัตรู หากท่านปรารถนา กองทัพใหญ่ของท่านจงตั้งอยู่ที่นี่เถิด แม้เขายังเป็นเพียงเด็ก แต่พระรามผู้รุ่งเรืองนี้สามารถปราบเขาได้แน่นอน ข้าพเจ้าจะไปโดยพาพระรามไปด้วย—ขอสิริมงคลจงมีแก่ท่าน โอ้ผู้ปราบศัตรู
'O scourge of foes as you wish, let your great army wait here. Even though Rama is young he is glorious, and capable of subduing the enemy. I will take him. Be blessed.'
FAQs
Dharma here is duty aligned with trust and righteousness: the sage asserts that protecting sacred rites and restraining wrongdoing can be entrusted to a dharmic hero even if young.
Viśvāmitra declares he will personally take Rāma for the task of subduing the threat to the sacrifice, allowing the larger force to remain behind.
Confidence grounded in tapas and discernment (Viśvāmitra), and Rāma’s latent heroic capability—strength meant for protection, not aggression.