Shloka 3
खररामयुद्धम् — The Battle of Khara and Rama
Aranya Kanda, Sarga 28
स दृष्ट्वा राक्षसं सैन्यमविसह्यं महाबलः।हतमेकेन रामेण त्रिशिरोदूषणावपि।।3.28.2।।तद्बलं हतभूयिष्ठं विमनाः प्रेक्ष्य राक्षसः।आससाद खरो रामं नमुचिर्वासवं यथा।।3.28.3।।
sa dṛṣṭvā rākṣasaṃ sainyam aviṣahyaṃ mahābalaḥ |
hatam ekena rāmeṇa triśiro-dūṣaṇāv api ||
tad balaṃ hata-bhūyiṣṭhaṃ vimanāḥ prekṣya rākṣasaḥ |
āsasāda kharo rāmaṃ namucir vāsavaṃ yathā ||
ครั้นเขาเห็นกองทัพยักษ์อันยากต้านทานถูกพระรามเพียงองค์เดียวสังหารราบคาบ แม้ตรีศิระและทูษณะก็ถูกปราบแล้ว ขระเมื่อแลเห็นกำลังของตนถูกทำลายเป็นอันมากก็ใจหาย แล้วรุดเข้าหาพระรามเพื่อรบ ประหนึ่งนมุจิเข้าประจัญวาสวะ (พระอินทร์)
Rama, like Indra, strong and mighty, broke the yoke of Khara's chariot with one arrow, the four horses with four arrows, and with the sixth the charioteer's head, with three others the main pole of the chariot, with two the axle of the chariot, and with the twelfth Khara's bow and arrows were splintered. As if laughing at him, he pierced Khara's body with the thirteenth arrow.
FAQs
Dharma’s strength is shown as protective and singularly effective: when righteousness is embodied, even overwhelming adharma-driven force collapses, revealing the moral fragility of unjust power.
After witnessing the destruction of his army and key commanders, Khara personally advances to confront Rama.
Rama’s heroic efficacy aligned with dharma—he defeats major threats singlehandedly, establishing moral and martial authority.