महोत्पात-लक्षणानि
Omens before Khara’s Assault
श्येनगामी पृथुग्रीवो यज्ञशत्रुर्विहङ्गमः।दुर्जयः करवीराक्षः परुषः कालकार्मुकः।।3.23.32।।मेघमाली महामाली सर्वास्यो रुधिराशनः।द्वादशैते महावीर्याः प्रतस्थुरभितः खरम्।।3.23.33।।
śyena-gāmī pṛthu-grīvo yajña-śatrur vihaṅgamaḥ |
durjayaḥ karavīrākṣaḥ paruṣaḥ kāla-kārmukaḥ || 3.23.32 ||
megha-mālī mahā-mālī sarvāsyo rudhirāśanaḥ |
dvādaśaite mahā-vīryāḥ pratasthur abhitaḥ kharam || 3.23.33 ||
ข้อนี้เป็นถ้อยคำซ้ำตามคัมภีร์สายใต้: ศเยนคามี ปฤถุครีวะ ยัชญศัตรุ วิหังคมะ ทุรชัย กรวีรากษะ ปรุษะ กาลการ์มุกะ เมฆมาลี มหามาลี สรรวาสยะ และรุธิราชนะ—รากษสนักรบผู้ทรงเดชทั้งสิบสอง ได้ยกออกไปเป็นวงล้อมใกล้ชิดรอบขระ
Surrounded by twelve valiant warriors like Syenagami, Pruthugreeva, Yagnasatru, Vihangama, Durjaya, Karaviraksha, Parusha, Kalakarmuka, Meghmali, Mahamali, Sarpasya and Rudhirasana, Khara proceeded.
The repeated catalogue underlines the theme that adharma relies on amassed might; dharma’s strength is principled action rather than mere numbers.
A repeated narration emphasizes the number and identity of Khara’s close accompanying champions.
Rama’s implied virtue is courage anchored in righteousness, not shaken by the display of intimidating force.