Shloka 5
खर
शूर्पणखा-संवादः | Khara and Surpanakha: Lament, Reproach, and the Janasthana Crisis
अनाथवद्विलपसि नाथे तु मयि संस्थिते।उत्तिष्ठोत्तिष्ठ माभैषीर्वैक्लव्यं त्यज्यतामिह।।।।
anāthavad vilapasi nāthe tu mayi saṃsthite | uttiṣṭhottiṣṭha mā bhaiṣīr vaiklavyaṃ tyajyatām iha ||
เมื่อเรายืนอยู่ที่นี่เป็นนาถะผู้คุ้มครองเจ้า เหตุใดเจ้าจึงร่ำไห้ดุจผู้ไร้ที่พึ่ง? จงลุกขึ้น ลุกขึ้นเถิด—อย่าหวาดหวั่น จงละทิ้งความอ่อนแอนี้เสียเดี๋ยวนี้
When I am here like a lord to protect you, why do you weep like an orphan? Get up. Give up your anxiety. Be not afraid.
FAQs
Dharma is framed as the duty of protection and reassurance: a leader or guardian must uplift the distressed and restore courage.
Khara attempts to console Śūrpaṇakhā, urging her to stop grieving as though abandoned.
Protective resolve—Khara presents himself as a ‘nātha’ (support) and commands steadiness over panic.