Shloka 43
हेमन्तवर्णनम् तथा भरतधर्मनिष्ठा-चिन्तनम्
Winter Description and Reflection on Bharata’s Devotion
कृताभिषेकस्सरराज रामः सीताद्वितीयस्सह लक्ष्मणेन।कृताभिषेको गिरिराजपुत्र्या रुद्रस्सनन्दी भगवानिवेशः।।।।
kṛtābhiṣekaḥ sararāja rāmaḥ sītādvitīyaḥ saha lakṣmaṇena |
kṛtābhiṣeko girirājaputryā rudraḥ sanandī bhagavān iveśaḥ ||
ครั้นเสร็จสิ้นอภิเษกชำระกายแล้ว พระรามผู้เป็นราชาในหมู่มนุษย์ ยืนผ่องใสมีพระสีดาเคียงข้างและพระลักษมณ์ร่วมอยู่ด้วย ทรงรุ่งเรืองประหนึ่งพระภควานรุทระ มีนันทิและพระธิดาแห่งราชาแห่งขุนเขา (ปารวตี) เป็นบริวาร
As the Sun has resorted to the direction (south) that serves the god of death, the north devoid of (the Sun) shines like a woman without the vermilion mark on the forehead.
FAQs
It presents dharma as inner and outer purity: righteous living is mirrored in radiance after proper rites, and the simile links human virtue with divine exemplars.
After bathing and worship, Rāma stands with Sītā and Lakṣmaṇa, and the narrator describes his splendor through a Śiva-like comparison.
Majesty grounded in discipline: Rāma’s kingliness is shown through composed, dharmic conduct rather than power display.