Adhyaya 98

เมื่อชลันธระคุกคามเหล่าเทพ อินทราและเทวะทั้งหลายหวาดหวั่น จึงสวดสรรเสริญเป็นวิษณุสโตตร ยกย่องอวตาร ความกรุณาคุ้มครอง และพระกรณียกิจแห่งจักรวาลของพระวิษณุ นารทกล่าวยืนยันว่า ผู้สวดสโตตรนี้เป็นนิตย์ ย่อมพ้นทุกข์ภัยด้วยพระกรุณาแห่งหริ ด้วยความเมตตา พระศรีภควานวิษณุเสด็จขึ้นครุฑและสนทนากับพระลักษมีว่า เทวะทั้งหลายถูกชลันธระผู้เป็นพี่น้องของนางสังหาร แต่พระวิษณุทรงอธิบายข้อจำกัดว่า ชลันธระกำเนิดจากส่วนแห่งรุทร มีพระบัญชาของพรหมา และต้องคำนึงถึงพระลักษมี จึงไม่ควรถูกพระวิษณุประหาร แล้วเกิดศึกอันดุเดือด อาวุธแตกสลาย ครุฑถูกโจมตีจนล้มลง การต่อสู้จึงกลายเป็นประจัญบานด้วยมือเปล่า ครั้นทรงพอพระทัยในความกล้าหาญของชลันธระ พระวิษณุประทานให้ขอพร ชลันธระทูลขอให้พระวิษณุพร้อมพระลักษมีประทับในเรือนของตน พระวิษณุทรงยินยอมและเสด็จไปยังนครของเขา จากนั้นชลันธระจัดระเบียบตำแหน่งหน้าที่แห่งจักรวาลใหม่ และครองโลกทั้งหลายด้วยธรรมและความอุดมสมบูรณ์